- مَنْ عَمِلَ صالِحاً
. . .
فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ ما كانُوا يَعْمَلُونَ
« 1 »
هر كس كار شايسته كند . . . قطعاً او را با زندگى پاكيزهاى حياتِ [ حقيقى ] بخشيم و مسلّماً به آنان ، بهتر از آن چه انجام مىدادند ، پاداش خواهيم داد .
- وَ أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ غَيْرَ بَعِيدٍ * هذا ما تُوعَدُونَ لِكُلِّ أَوَّابٍ حَفِيظٍ * مَنْ خَشِيَ الرَّحْمنَ بِالْغَيْبِ وَ جاءَ بِقَلْبٍ مُنِيبٍ * ادْخُلُوها بِسَلامٍ ذلِكَ يَوْمُ الْخُلُودِ * لَهُمْ ما يَشاؤُنَ فِيها وَ لَدَيْنا مَزِيدٌ
« 2 »
و بهشت را براى پرهيزگاران نزديك گردانند ، بىآن كه دور باشد [ و به آنان گويند : ] اين همان است كه وعده يافتهايد [ و ] براى هر توبه كار نگهبانِ [ حدود خدا ] خواهد بود : آن كه در نهان از خداى بخشنده بترسد و با دلى توبه كار [ باز ] آيد ، به سلامت [ و شادكامى ] در آن درآييد [ كه ] اين روز جاودانگى است . هر چه بخواهند ، در آن جا دارند و پيش ما فزونتر [ هم ] هست .
( 1130 )
« وَ أَسْأَلُكَ الِّرِضا بَعْدَ الْقَضاءِ . » « 3 »
و خشنودى بعد از سرنوشت حتمىات را از تو خواهانم .
دشوارى رضا به قضاى الهى
موضوع رضايت بندگان بعد از قضا و پياده شدن مقدّرات الهى ، امرى نيست كه هر كس را بر تحمّل آن قدرت باشد ؛ زيرا بشر - به حسب طبع عالم عنصريش - همواره زياده طلب و خوشى پسند و راحتى خواه مىباشد ، مگر آن كه جهت روحانيّت او بر عالم
هامش
( 1 ) . سورهى نحل ، آيهى 97 .
( 2 ) . سورهى ق ، آيات 31 - 35 .
( 3 ) . اقبال الاعمال ، ص 612 .