( 1129 )
« وَ أَسْأَلُكَ نَعِيماً لا تَنْفَدُ . » « 1 »
و نعمت فراوانى را - كه هرگز از بين نمىرود - از تو درخواست مىكنم .
نعيم ؛ نعمت پايدار شهود ولايت الهى
قرآن شريف ، « نعيم » را در نعمتهاى معنوى باقى استعمال مىفرمايد و معصومين ما - عليهمالسّلام - نيز در كلماتشان نعيم را بدان معنى استعمال فرمودهاند . علاوه ، بيان « لا تَنْفَدُ » در بخش فوق ، خود دلالت بر اين دارد كه « نعِيم » در نعمتهاى معنوى و باقى استعمال شده است .
حال بايد توجّه نمود مراد از نعمتى كه نابودى براى آن نباشد ، چه نعمتى است ؟
علاوه ، آيا اين تقاضا براى پس از اين عالم است ، يا در همين جهان ؟ از مجموع مسألتهاى هفتگانه ذكر شده - كه يكى نيز حاجت ياد شده است - استفاده مىشود ، همگى تقاضاهاى معنوى است ، كه تحقّقش در اين جهان براى اهل ايمان مطلوب است . با اين حساب مىتوان گفت : مراد ، نيل به شهود ولايت الهى و ظهور منزلت والاى ميثاق عهد ازلى و حمل امانت الهى و متخلّق به اخلاق حضرت حقّ سبحانه - كه در خميرهى هر بشر به تعليم اسماء مزيّن شده - مىباشد . ناچار جملهى فوق : « نَعِيماً لا تَنْفَدُ » را اگر كسى نايل گردد ، علاوه بر اين كه در دنيا از آن بهرههاى معنوى از جمال و كمال حقّ سبحانه خواهد برد ، در آخرت و بهشت موعود نيز سودهاى برتر خواهد گرفت . خداوند مىفرمايد :
- إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَهَرٍ * فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ
« 2 »
در حقيقت مردم پرهيزگار در ميان باغها و نهرها ، در قرارگاه صدق نزد پادشاهى توانايند .
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 612 .
( 2 ) . سورهى قمر ، آيهى 55 .