- رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ذلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهُ
« 1 »
خدا از آنان خشنود است و [ آنان نيز ] از او خشنود ، اين [ پاداش ] براى كسى است كه از پروردگارش بترسد .
- وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَخْشَ اللَّهَ وَ يَتَّقْهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْفائِزُونَ
« 2 »
و كسى كه خدا و فرستادهى او را فرمان بَرد و از خدا بترسد و از او پروا كند ، آنانند كه خود كاميابند .
- إِنَّما يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ غَفُورٌ
« 3 »
از بندگان خدا تنها دانايانند كه از او مىترسند .
- سَيَذَّكَّرُ مَنْ يَخْشى
« 4 »
آن كس كه ترسد ، به زودى عبرت گيرد .
- الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِسالاتِ اللَّهِ وَ يَخْشَوْنَهُ وَ لا يَخْشَوْنَ أَحَداً إِلَّا اللَّهَ
« 5 »
همان كسانى كه پيامهاى خدا را ابلاغ مىكنند و از او مىترسند و از هيچكس ، جز خدا بيم ندارند .
معناى درخواست خشيت از سوى معصوم - عليهالسّلام - و غير معصوم
بنابراين ، حاجت : « أَلْخَشْيَةَ فِى الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ » ، فوق حاجتى نيست كه هر كس را قدرت برعمل به آن باشد تا در تمام حالات ، علنى و پنهان ، در جمع و تنهايى ، بتواند ترس باطنى خويش را از پروردگار حفظ نمايد ؛ زيرا آن كمالى است كه به اولياى الهى ( انبيا و اوصيا - عليهمالسّلام - ) دادهاند و اگر معصوم ، آن را تقاضا مىفرمايد ، دوام آن را مسألت دارد و ديگران نيز لازم است آن را مسألت نموده و تلبّس به آن را بايد از خداوند متعال تمنّا نمايند .
هامش
( 1 ) . سورهى بيّنه ، آيهى 8 .
( 2 ) . سورهى نور ، آيهى 52 .
( 3 ) . سورهى فاطر ، آيهى 28 .
( 4 ) . سورهى اعلى ، آيهى 10 .
( 5 ) . سورهى احزاب ، آيهى 39 .