- « وَ آخَرُ قَدْ تَسَمّى عالِماً وَ لَيْسَ بِهِ . . . لايَعْرِفُ بابَ الْهُدى فَيَتَّبِعَهُ ، وَ لابابَ الْعَمى فَيَصُدَّ عَنْهُ ، وَ ذلِكَ مَيِّتُ الْأَحْياءِ ؛ فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ ، وَ أَنّى تُؤْفَكُونَ وَ الْأَعْلامُ قائِمَةٌ وَ الْآياتُ واضِحَةٌ وَ الْمَنارُ مَنْصُوبَةٌ ، فَأَيْنَ يُتاهُ بِكُمْ ؟ وَ كَيْفَ تَعْمَهُونَ وَ بَيْنَكُمْ عِتْرَةَ نَبِيِّكُمْ ؟ » « 1 »
و آن ديگرى كه دانشمند ناميده مىشود ، در حالى كه چنين نيست . . . نه درِ هدايت را مىشناسد تا از آن پيروى كند و نه درِ گمراهى را مىداند تا از آن خوددارى نمايد . چنين كسى مردهاى ميان زندگان است . پس به كجا مىرويد و به كدام سو شما را بر مىگردانند ، در حالى كه پرچمها برپا و نشانهها روشن و علايم [ هدايت ] نصب شده است . پس به كجا سرگردان مىشويد ؟ و چگونه گمراهيد ، در حالى كه خاندان پيامبرتان در ميان شما است ؟
6 . مراد از « ضياء » خورشيد است ، يعنى خورشيد هم بايد از مقام ولايت و نورانيّت حضرتش - عليهالسّلام - نورافشانى بنمايد و او - عليهالسّلام - مصباح و نوردهندهاش مىباشد و اين كلام را تنها نسبت به نور خورشيد نمىتوان گفت ؛ زيرا همه امور مظاهر عالم هستى نسبت به آن حضرت و ساير معصومين - عليهمالسّلام - در هر عصرى ، در فرمانشان مىباشد . در زيارت سيّدالشهداء - عليهالسّلام - آمده است :
« بِكُمْ تُنْبِتُ الْأَرْضُ أَشْجارَها ، وَ بِكُمْ تُخْرِجُ الْأَرْضُ ثِمارَها ، وَ بِكُمْ تُنْزِلُ السَّماءَ قَطْرَها وَ رِزْقَها . » « 2 »
به [ وسيلهى ] شما زمين درختانش را مىروياند و ميوههايش را بيرون مىآورد و آسمان باران و روزى فرومىفرستد .
و در زيارت جامعه آمده است :
« بِكُمْ فَتَحَ اللَّهُ وَ بِكُمْ يَخْتِمُ ، وَ بِكُمْ يُنَزِّلُ الْغَيْثَ ، وَ بِكُمْ يُمْسِكَ السَّمآءَ أَنْ تَقَعَ
هامش
( 1 ) . نهج البلاغه ، خطبه 87 .
( 2 ) . كامل الزيارات ، ص 199 و 200 زيارت 2 .