( 1105 )
« أَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا مِصْباحَ الضِّياءِ . » « 1 »
سلام بر تو ، اى چراغ روشنگر .
احتمالات در معناى « مصباح الضياء »
در توضيح جمله فوق ، احتمالات زيادى را مىتوان در نظر گرفت :
1 . جمله « مِصْباحَ الضِّياءِ » به اعتبار لفظ « ضِياء » ، در مقام بسيار نورافشانى كردن وى - عليهالسّلام - است و مراد همان بيانى است كه در قسمتى از همين زيارت ، بدان اشاره شده كه مىفرمايد :
- « أَلسَّلامُ عَلى نُورِ اللَّهِ الْأَنْوَرِ وَ ضِيائِهِ الْازْهَرِ . » « 2 »
سلام بر تو اى پرنورترين نور و درخشانترين پرتو خدا .
- « إِنَّما مَثَلى بَيْنَكُمْ كَمَثَلِ السِّراجِ فِى الظُّلْمَةِ يَسْتَضِئُ بِهِ مَنْ وَلَجَها . » « 3 »
مَثَل من در ميان شما ، همانند چراغى است كه هر كس مىخواهد در تاريكى وارد شود ، از نور آن استفاده مىكند .
استمعال ضياء ، به اين حساب است كه ديگران بايد از وى كسب نور كنند و اين بيان موافق با بيان قرآنى مىباشد كه نور خورشيد را ضياء تعبير فرموده و روشنايى قمر را كه از خورشيد روشنى مىگيرد ، نور تعبير فرموده است :
هُوَ الَّذِي جَعَلَ الشَّمْسَ ضِياءً وَ الْقَمَرَ نُوراً
« 4 »
اوست كسى كه خورشيد را روشنايى بخشيد و ماه را تابان كرد .
2 . مراد استضائه نمودن وى از ضياى نور الهى باشد ؛ زيرا وى - هر روشنى معنوى كه دارا مىباشد - منشأ گرفته از نور ولايت كليّه الهيّه است .
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 608 .
( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 610 .
( 3 ) . بحارالانوار ، ج 34 ، ص 212 .
( 4 ) . سورهى يونس ، آيهى 5 .