حضرتت ارث مىبرند . » ؛ زيرا مقام عصمت انبيا و اوصيا - عليهمالسّلام - ارثى نيست و ريشهى فطرى ، طينتى و خدايى دارد .
احتمالات در معناى « عصمة الاولياء » در مورد اميرالمؤمنين - عليهالسّلام -
بلكه مراد از جمله فوق اين است كه : وجودت عصمت است ، شبيه به اين كه گفته مىشود : « زيدٌ عدلٌ » يعنى همه ذرّات وجود و ظاهر و باطن شما ، عصمت است و پرهيز از ظاهر و باطن هر امرِ نامطلوب الهى ، جزوِ خميرهى وجودىات شده است و به بيان الهى عمل مىكنى كه مىفرمايد :
وَ ذَرُوا ظاهِرَ الْإِثْمِ وَ باطِنَهُ
« 1 » ؛ ( و گناه آشكار و پنهان را رها كنيد . ) را به معناى وسيعش مراعات مىكنى .
و ممكن است مراد از جملهى « عِصْمَةَ الْأَوْلِياءِ » ، اشاره به ظهور نسل ائمّه اطهار در صلب او - عليهمالسّلام - باشد و او حافظ آن است .
نيز احتمال دارد منظور از تعبير فوق ، عصمت در فطرت و دين اوليا باشد ؛ به قرينه دو جمله ديگر اين زيارت كه مىفرمايد : « يا عِصْمَةَ الدِّينِ » « 2 » ؛ ( اى نگاه دارندهى دين . ) ( يعنى فطرت ) و : « يا عِصْمَةَ الْمُؤْمِنِينَ - عليهالسّلام - » به حساب قرار گرفتن فطرت آنان - عليهمالسّلام - و مؤمنين به فطرت على - عليهالسّلام - كه به حساب منزلت ولايت ، عين ولايت الهى مىباشد .
( 1104 )
« أَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا بَحْرَالْعُلُومِ . » « 3 »
سلام بر تو اى درياى دانشها .
هامش
( 1 ) . سورهى انعام ، آيهى 120 .
( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 609 .
( 3 ) . اقبال الاعمال ، ص 608 .