- « فَنادانِى رَبِّى - عَزَّوَجَلَّ - فِى سِرّى : يا مُحَمَّدُ . » « 1 »
آن گاه خداوند - عزّوجلّ - در سرّم ندا كرد : اى محمّد - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - .
عدم دستيابى هيچ كس به مقام والاى پيامبر - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - در دنيا و آخرت
احاديث ديگر كه همه حكايت از آن مىكند كه تكلّم با خدا و مكلّم واقع شدن آن حضرت - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - به صورت وحى و يا الهام الهى از پشت حجاب عالم خلقى وملكوت آن جناب - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - بوده است .
پس از ذكر اين همه فضايل و كمالات ، امام - عليهالسّلام - مىفرمايد :
« أَلْفائِز بِالسِّباقِ ، وَ الْفائِتِ عَنِ اللِّحاقِ . » « 2 »
كامياب به پيش روى و كسى كه پيوستن به او [ از ديگران ] فوت شده است [ و هيچكس نمىتواند به او برسد ] .
گويا بفرمايد : اى رسول گرامى - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - ! اگرچه همه انبيا - عليهمالسّلام - ، در قسمتى از كمالات با شما شريكند ؛ ولى تو از همه در نايل شدن به اعلا درجهاش سبقت دارى و كسى از آن بزرگوران - عليهمالسّلام - را اجازهى ملحق شدن به منزلت شما نمىباشد . نه در اين جهان ، كه پس از گذشت از اين عالم نيز چنين است . در قسمتى مىفرمايد :
« عَبَدْتَ اللَّهَ مُخْلِصاً حَتّى أَتاكَ الْيَقِينُ ، فَبَلَغَ اللَّهُ بِكَ أَشْرَفَ مَحَلِّ الْمُكْرَمِينَ ، و أَعْلى مَنازِلِ الْمُقَرَّبِينَ ، وَ أَرْفَع دَرَجاتِ الْمُرْسَلِينَ ، حَيْثُ لايَلْحَقُكَ لاحِقٌ ، وَلا يَفُوتُكَ فائِقٌ ، وَلا يَسْبِقُكَ سابِقٌ ، وَ لَايطْمَعُ فِى إِدْراكِكَ طامِعٌ . » « 3 »
با اخلاص [ كامل ] خدا را عبادت نمودى تا اين كه يقين [ مرگ كه امرى يقينى و قطعى است ] ، تو را دريافت ، پس خداوند تو را به والاترين جايگاه مُكْرمين و به بالاترين منازل مُقَرَّبين و بلندترين درجات پيامبران مُرْسل برساند ، آن جا كه
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 18 ، ص 352 ، حديث 63 .
( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 605 .
( 3 ) . همان .