- « فَأَوْحى إِلىَّ مِنْ وَراءِ حِجابِ ما أَوْحى . » « 1 »
پس از وراى حجاب ، آن چه را كه بايد ، به او وحى فرمود .
- « فَنُودِيتُ مِنَ الْمَلَكُوتِ : يا أَحْمَدُ ، فَالْهَمَنِى رَبِّى ، فَقُلْتُ : لَبَّيْكَ وَ سَعْديْكَ ، ها أَنَا عَبْدُكَ بَيْنَ يَدَيْكَ . . . » « 2 »
آن گاه از ملكوت ندايم كردند : اى احمد و پروردگارم به من الهام كرد و گفتم : بلى و صد بلى ، هان اين من بندهى توام كه در پيشگاه تو قرار گرفتهام . . .
راوى از امام - عليهالسّلام - مىپرسد :
- « لِأَىِّ عِلَّةٍ عَرَجَ اللَّهُ بِنَبِيِه إِلَى السَّماءِ ، وَ مِنْها إِلَى السِّدْرَةِ الْمُنْتَهى ، وَ مِنْها إِلى حُجُبِ النُّورِ ، وَ خاطَبَهُ وَ ناجاهُ هُناكَ ، وَ اللَّهِ لايُوصَفُ بِمَكانٍ ؟ فَقالَ - عليهالسّلام - :
إِنَّ اللَّهَ لايُوصَفُ بِمَكانٍ ، وَ لايَجْرِى عَلَيْهِ زَمانٌ ، وَ لكِنَّهُ - عَزَّوَجَلَّ - أَراد أَنْ يُشَرِّفَ بِهِ مَلائِكَتَهُ وَ سُكّانَ سَماواتِهِ ، وَ يُكْرِمَهُمْ بِمُشاهَدتِهِ ، وَ يُرِيَهُ مِنْ عَجائِبِ عَظَمَتِهِ ما يُخْبِرُ بِهِ بَعْدَ هُبُوطِهِ ، وَ لَيْسَ ذلِكَ عَلى ما يَقُولُ الْمُشَبِّهُونَ ، سُبْحانَ اللَّهِ وَ تَعالى عَمّا يَصِفُونَ ! » « 3 »
چرا خداوند پيامبرش را به آسمان ، و از آن جا به سدرةالمنتهى ، و از آن جا به حجابهاى نورانى ، عروج داد و خداوند در آن جا با او گفتگو و مناجات نمود و اين درحالى است كه خداوند داراى مكان نيست ؟ فرمود - عليهالسّلام - : خداوند - عزّوجلّ - داراى مكان نيست و زمان نيز بر او جارى نمىشود ، ليكن خواست ملايكه و آسمانيان را برترى داده و به واسطهى مشاهدهى آن حضرت گرامى بدارد و از شگفتىهاى عظمتش به آن حضرت نشان دهد تا بعد از هبوط [ به ديگران ] خبر دهد . و رفتن آن حضرت به معراج [ به هيچوجه ] به صورتى كه مُشَبِّهه گمان مىكنند نبوده است ، منزّه و بلندپايه است خداوند از آن چه آنان او را توصيف مىكنند !
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 18 ، ص 307 ، حديث 15 .
( 2 ) . بحارالانوار ، ج 4 ، ص 212 ، حديث 22 .
( 3 ) . بحارالانوار ، ج 4 ، ص 347 ، حديث 59 .