تبليغ و نصيحت ؛ وظيفه مشترك انبيا - عليهمالسّلام -
امّا خصيصهى اوّل و دوّم : « بَلَّغْتَ رِسالاتِ رَبِّكَ ، وَ نَصَحْتَ لِأُمَّتِكَ . » از نظرى ، به رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - اختصاص ندارد ؛ زيرا انبياى گذشته نيز چنين بودهاند ، حضرت نوح - عليهالسّلام - به امّت خود مىفرمايد :
أُبَلِّغُكُمْ رِسالاتِ رَبِّي وَ أَنْصَحُ لَكُمْ وَ أَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ
« 1 »
پيامهاى پروردگارم را به شما مىرسانم و اندرزتان مىدهم و چيزهايى از خدا مىدانم كه شما نمىدانيد .
و حضرت هود - عليهالسّلام - به امّتش مىفرمايد :
أُبَلِّغُكُمْ رِسالاتِ رَبِّي وَ أَنَا لَكُمْ ناصِحٌ أَمِينٌ
« 2 »
پيامهاى پروردگارم را به شما مىرسانم و براى شما خيرخواهى امينم .
و حضرت شعيب - عليهالسّلام - به امّت خود مىفرمايد :
لَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ رِسالاتِ رَبِّي وَ نَصَحْتُ لَكُمْ
« 3 »
به راستى كه پيامهاى پروردگارم را به شما رسانيدم و پندتان دادم .
و اين معنى ، دربارهى همه انبياى گذشته و رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - بوده ، چنان كه از آيهى شريفه ذيل استفاده مىشود :
ما كانَ عَلَى النَّبِيِّ مِنْ حَرَجٍ فِيما فَرَضَ اللَّهُ لَهُ سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ وَ كانَ أَمْرُ اللَّهِ قَدَراً مَقْدُوراً * الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِسالاتِ اللَّهِ وَ يَخْشَوْنَهُ وَ لا يَخْشَوْنَ أَحَداً إِلَّا اللَّهَ وَ كَفى بِاللَّهِ حَسِيباً * ما كانَ مُحَمَّدٌ أَبا أَحَدٍ مِنْ رِجالِكُمْ وَ لكِنْ رَسُولَ اللَّهِ وَ خاتَمَ النَّبِيِّينَ وَ كانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيماً
« 4 »
بر پيامبر ، در آن چه خدا براى او فرض گردانيده گناهى نيست . [ اين ] سنّت خداست كه از ديرباز در ميان گذشتگان [ معمول ] بوده و فرمان خدا همواره به
هامش
( 1 ) . سورهى اعراف ، آيهى 62 .
( 2 ) . سورهى اعراف ، آيهى 68 .
( 3 ) . سورهى اعراف ، آيهى 93 .
( 4 ) . سورهى احزاب ، آيات 38 - 40 .