( 1097 )
« أَشْهَدُ يا رَسُولَ اللَّهِ مَعَ كُلِّ شاهِدٍ ، وَ أَتَحَمَّلُها عَنْ كُلِّ جاحِدٍ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ رِسالاتِ رَبِّكَ ، وَ نَصْحْتَ لِأُمَّتِكَ ، وَ جاهَدْتَ فِى سَبِيلِ رَبِّكَ ، وَ صَدَعْتَ بِأَمْرِهِ ، وَ احْتَمَلْتَ الْأَذى فِى جَنْبِهِ ، وَ دَعَوْتَ إِلى سَبِيلِهِ بِالْحِكْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ الْجمِيلَةِ ، وَ أَدَّيْتَ الْحَقَّ الَّذِى كانَ عَلَيْكَ ، وَ أَنَّكَ قَدْ رَؤُفْتَ عَلَى [ ب ] الْمُؤْمِنِينَ ، وَ غَلُظْتَ عَلَى الْكافِرِينَ ، وَ عَبَدْتَ اللَّهَ مُخْلِصاً حَتّى أَتاكَ الْيَقِينُ . » « 1 »
اى رسول خدا ، با هرگواه ، گواهى مىدهم و نيز به جاى هر مُنْكِر شهادت مىدهم كه تو قطعاً پيامهاى پروردگارت را [ به مردم ] رسانده و براى امتت خيرخواهى نموده و در راه پروردگارت جهاد نمودى و فرمان او را آشكارا نموده و در راه اطاعت خدا متحمّل آزار و اذيّت شده و با حكمت و پند نيكو و زيبا [ مردم را ] به راه او فراخواندى و حقّى كه برعهدهى تو بود ، به جا آوردى و نسبت به مؤمنان رأفت و مهربانى و به كافران درشتى نموده و تا فرا رسيدن يقين [ و مرگ ] ، خدا را مخلصانه پرستيدى .
وظايف رهبران جامعه در دعاى شريفه
امام - عليهالسّلام - ده خصيصه را در جملههاى فوق براى آن حضرت - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - در امر رسالتش بيان مىفرمايد . سزاوار است آنان كه زمامداراى و رهبرى و مرجعيّت امّت رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - را در غيبت به عهده مىگيرند ، به هر وسعت و ضيقى كه باشد ، آنها را سرمشق خود در رهبرى و مرجعيّت و تبليغشان به قدر وسع مراعات نمايند و بدانند اين بيانات براى آن نبوده كه تنها به خواندن آنها اكتفا شود .
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 605 .