و چنان چه انسان از اين توجّه غافل باشد ، بىلياقتى و كورباطنى و استقلال دادنش به اسباب و مسبّبات ، سبب آن شده است ، نه آن كه واقع امر چنين باشد .
رسالت پيامبر اكرم در توجه دادن تشريعى بشر به دو شفاعت تكوينى و غيرتكوينى
بيان زيارت ، گويا در مقام اين است كه رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - آمده تا بشر را با راهنمايىهايش به آن چه تكوين و غيرتكوين از نظر توحيدى اقتضاى آن را دارند ، تشريعاً توجّه دهد . خداوند مىفرمايد :
لا يَمْلِكُونَ الشَّفاعَةَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً
« 1 » [ آنان ] اختيار شفاعت را ندارند ، جز آن كس كه از جانب [ خداى ] رحمان پيمانى گرفته است .
و در زيارت فرموده شده : « أَلشَّفِيعُ إِلَيْهِ » و اين شفاعت غير از شفاعتى است كه رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - در نشر احكام و هدايت جامعه و يا در قيامت به عهده دارد ، فتأمّل .
( 1093 )
« أَلسَّلامُ عَلَيْكَ . . . أَلْمَكِينُ لَدَيْهِ . » « 2 »
سلام بر تو . . . اى جايگزين نزد خداوند .
جايگاه عظيم پيامبر - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - در ميان تمامى مخلوقات
اگر بگوييم رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - در ميان همهى جنّ و انس و ملايكه ؛ بلكه تمام آفريدگان پروردگار ، حتى انبيا - عليهمالسّلام - ، جايگاه عظيمى دارد ، بيهوده سخن نگفتهايم و آيات و احاديث و دعاها و زيارات ، نسبت به شخصيّت آن بزرگوار - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - ، شواهد خوبى است بر اين امر . در اين جا تنها به قسمتى از حديث
هامش
( 1 ) . سورهى مريم ، آيهى 87 .
( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 604 .