بزرگوارى و مجد و عظمتت ازلى است و مىتوانى ( با همه آن كه خود سبب و باعث و وارث و بديع و منتهى و مبدأ حمد و ستايش هستى ) ، مرا كه صورتاً به عهدِ :
أَ لَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يا بَنِي آدَمَ أَنْ لا تَعْبُدُوا الشَّيْطانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ * وَ أَنِ اعْبُدُونِي هذا صِراطٌ مُسْتَقِيمٌ
« 1 » ؛ ( اى فرزندان آدم ! مگر با شما عهد نكرده بودم كه شيطان را مپرستيد ، زيرا وى دشمن آشكار شماست و اين كه مرا بپرستيد ، كه اين راه راست همين است . ) عمل نمودهام ، از جزا و پاداش خود محروم مدارى و به وعدهى :
وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ مِنْهُمْ مَغْفِرَةً وَ أَجْراً عَظِيماً
« 2 » ؛ ( خدا به كسانى از آنان كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردهاند ، آمرزش و پاداش بزرگى وعده داده است . ) عمل نمايى و من نيز ستايشت كنم و بگويم : « لَكَ الْحَمْدُ . . . وَفِىَّ الْحَمْدِ صادِقَ الْوَعْدِ عَزِيزَ الْجَدِّ وَ قَدِيمَ الْمَجْدِ » .
توجه به عزت حق تعالى و عجز خويش
ممكن است مراد از جملههاى : « وَفِىَّ الْعَهْدِ . . . صادِقَ الْوَعْدِ » - مانند جملههاى حمد - ، نظر امام - عليهالسّلام - به رفتار خود باشد يعنى : پروردگارا ! اگر من صورتاً عامل به عهد و صادق در وعدههايى كه دادهام مىباشم و جز در پيشگاه تو خضوع نداشته و ندارم ؛ با اين وجود ، تويى كه مرا در اين امر يارى فرمودهاى و گرنه ، من نسبت به همه امور خود عاجز و تهيدست و فقير مىباشم و تويى كه : « عَزِيزَ الجَدِّ وَ قَدِيمَ الْمَجْدِ » مىباشى .
دعاى سيدالشهدا - عليهالسّلام - در صبح روز عاشورا
مرحوم سيّد - رحمهاللَّه - پس از دعاى گذشته ، دعايى را كه رسول اللَّه - صلّىاللَّهعليهوآله وسلّم - در جنگ احزاب قرائت مىفرموده « 3 » ( به نقل مرحوم مفيد ) از امام حسين - عليهالسّلام - در صبح روز عاشورا ، هنگامى كه دشمن با او مقابل شد ، با اضافاتى ، نقل
هامش
( 1 ) . سورهى يس ، آيات 60 و 61 .
( 2 ) . سورهى فتح ، آيهى 29 .
( 3 ) . اقبال الاعمال ، ص 172 .