لذا مىبينيم در اين دعا ، معصوم - عليهالسّلام - در 9 مورد ديگر پيش از ذكر حاجت ، حقّ سبحانه را با « بِسْمِ اللَّهِ » مىخواند و در 5 مورد پس از « بِسْمِاللَّه . . . » باز شبيه به جملههاى امور دوازدهگانه فوق آمده است . « 1 » در موردى پس از « بِسْمِ اللَّهِ » ، سخن از گشودن شهر و سال و توكّل بر خدا به ميان آورده شده است :
« إِفْتَتَحْتُ شَهْره هذا ، وَسَنَتِى هذِهِ وَ عَلَى اللَّهِ تَوَكَّلْتُ . » « 2 »
اين ماه و اين سالم را آغاز نمودم و تنها برخدا توكّل كردم .
و در قسمتى از « بِسْمِ اللَّهِ . . . » پناه برده شده از بدىهاى روز و شهر و سال و بعد از آن : « أَعُوذُبِكَ مِنْ شَرِّ هذَا الْيَوْمِ . . . » « 3 » ؛ ( به تو پناه مىآورم از شرّ اين روز . . . ) و نيز معصوم - عليهالسّلام - از همه دشمنان و آزارهايشان به خدا پناه برده : « أَعُوذُ بِكَ مِنْ جَمِيعِ أَعْدائِى » « 4 » ؛ ( به تو پناه مىآورم از تمامى دشمنانم . ) و در قسمتى پس از « بِسْمِاللَّهِ . . . » و ذكر از سوره توحيد ، سخن از احاطه حقّ سبحانه به ميان آورده شده و توكّل و اعتصام به حقّ سبحانه :
« قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ . . . وَ مُحِيطٌ بِى وَ بِمالِى وَ والِدَىَّ وَ أَوْلادِى . . . تَوَكَّلْتُ عَلَى الْحَىِّ الَّذِى لايَمُوتُ ، وَ اعْتَصَمْتُ فعُرْوَةِ اللَّهِ الْوُثْقى . . . » « 5 »
بگو : خدا بىهمتاست . . . و به من و دارايى و پدر و مادر و فرزندانم احاطه دارد . . . به خداوند زندهاى كه هرگز نمىميرد و توكّل نمودم و به دستاويز استوار خدا چنگ زدم . . .
و در قسمتى ، پس از « بِسْمِاللَّهِ . . . » به حول و قوّه و مشيّت الهى توجّه شده :
« وَ لاحَوْلَ وَ لاقُوَّةَ إِلّا بِاللَّهِ الْعَلِىِّ الْعَظِيمِ ، وَ ما شاءَ اللَّهُ كانَ . » « 6 »
هيچ تغيير و تحوّل و نيرو و قدرتى نيست ، جز به خداوند بلندپايهى بزرگ و هرچه خدا خواست ، همان مىشود .
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 549 .
( 2 ) . همان .
( 3 ) . همان .
( 4 ) . همان .
( 5 ) . اقبال الاعمال ، ص 549 و 550 .
( 6 ) . اقبال الاعمال ، ص 550 .