وَ كَمالَ دِينكَ وَ تَمامَ نِعْمَتِكَ . » « 1 »
خداوندا ! ستايش براى تو در برابر نعمتى كه با هدايتمان به سوى ولايت واليان امرت بعد از پيامبر اكرم - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - و پيشوايان هدايتگر بر ما ارزانى داشتى ، هم آنان كه پايههاى توحيد و تكميلكنندهى دين و تمام نعمتت قرارشان دادى .
و در بخش ديگر نيز مىفرمايد :
« يا مَنْ هُوَ كُلَّ يَوْمٍ فِى شَأْنٍ ! إِنْ أَتْمَمْتَ عَلَيْنا نِعْمَتَكَ بِمُولاةِ أَوْلِيائِكَ الْمَسْئُولِ عَنْهُمْ عِبادُكَ ، فَإِنَّكَ قُلْتَ :
ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ
« 2 » . . . وَ أَكْمَلْتَ لَنَا الدِّينَ بِمُوالاتِهِمْ وَ الْبَرائَةِ مِنْ عَدُوِّهِمْ ، وَ أَتْمَمْتَ عَلَيْنَا النِّعَمَ بِالَّذِى جَدَّدْتَ عَلَيْنا عَهْدَكَ ، وَ ذَكَرْتَناهُ مِيثاقَكَ الْمَأْخُوذَ مِنّا فِى [ مُبْتَدَءِ ] ابْتِداءِ خَلْقِكَ إِيّانا . » « 3 »
اى خدايى كه هر روز در شأن ( و كار جديدى ) هستى ، حال كه با ولايت اوليايت ، نعمتت را برمن تمام نمودى ، هم آنان كه بندگان از آنان بازخواست خواهند شد ، زيرا تو خود فرمودى : « قطعاً از نعمت [ بزرگ و معنوىِ ولايت ] بازخواست خواهيد شد » . . . و با موالات آنان و بىزارى جستن از دشمنان ، دين را بر ما تكميل نمودى و با تجديد عهد و به يادآوردن پيمانت - همان پيمانى كه در آغاز آفرينش از ما گرفتى - نعمتها را بر ما تمام نمودى .
و در قسمتى پس از ذكر آيهى شريفهى اخذ ميثاق مىفرمايد :
« شَهِدْنا بِمَنِّكَ ، بِأَ نَّكَ أَنْتَ اللَّهُ لا إِلهَ إِلّا أَنْتَ رَبُّنا ، وَ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُكَ وَ رَسُولُكَ نَبِيُّنا ، وَ أَنَّ عَلِيّاً أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ وَلِيُّنا . » « 4 »
به لطف تو گواهى مىدهيم كه تو خداوندى هستى كه معبودى جز تو نيست .
پروردگار مايى و حضرت محمّد ، بنده و فرستادهى تو ، پيامبر ماست و علىّ اميرمؤمنان ، ولىّ ماست .
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 478 .
( 2 ) . سورهى تكاثر ، آيهى 8 .
( 3 ) . اقبال الاعمال ، ص 478 .
( 4 ) . اقبال الاعمال ، ص 479 .