- يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ
« 1 »
اى كسانىكه ايمان آوردهايد ، از خدا پروا كنيد و با راستان باشيد .
- رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا وَ هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ
« 2 »
پروردگارا ، پس از آن كه ما را هدايت كردى ، دلهايمان را دستخوش انحراف مگردان و از جانب خود رحمتى براى ما ارزانى دار كه تو خود ، بسيار بخشايشگرى .
و آيات ديگرى كه از مضامين اين دعا به طور اشاره استفاده مىشود و ما در اين جا اكتفا نموديم به آياتى كه در دلالت صراحت داشتند و امام - عليهالسّلام - آنها را در شأن علىّ - عليهالسّلام - و ساير معصومين - عليهمالسّلام - تأويل فرموده بود .
اشاره به عهد ميثاق ازلى براى على - عليهالسّلام - و ساير اوصيا - عليهمالسّلام -
در اين دعا نسبت به عهد ميثاقى كه براى علىّ - عليهالسّلام - و اوصياى بعد از او - عليهمالسّلام - گرفته شده اشاره گرديده است ، نظر به اين كه در نكته دوّم بعضى از آنها را يادآور شديم ، از تكرار آن صرف نظر شد .
اشاره حضرت صادق - عليهالسّلام - به عظمت و شرافت اوصيا - عليهمالسّلام -
در اين دعا نسبت به معاندين آن بزرگواران - عليهمالسّلام - سخن به ميان آمده و معلوم مىشود حضرت صادق - عليهالسّلام - بنا داشته با ذكر تأويل آيات و ياد از اخذ ميثاق و قبح مخالفين و معاندين وى و اوصياى بعدش - عليهمالسّلام - ، به عظمت و شرافت على - عليهالسّلام - و بقيّه امامان - عليهمالسّلام - و امامت و خلافتشان اشاراتى داشته باشد ، از اين رو در قسمتى مىفرمايد :
هامش
( 1 ) . سورهى توبه ، آيهى 119 .
( 2 ) . سورهى آل عمران ، آيهى 8 .