خلاف هموم آنان و يا پاسخ عذاب در مقابل نافرمانى آنان مىباشد .
بنابراين جمله : « لا تُؤْمِنِّى مِكْرَكَ » ، در مقام توجّه دادن مؤمنين است كه مبادا در اثر غفلت ، از نظر داشتن به خواستههاى الهى ، توجّه به عمل و يا گفتار و يا تمنّايى خلاف آن چه حقّ اراده كرده داشته باشند و بخواهند آن چه خود اختيار نمودهاند ، پياده شود ؛ نه اختيارات الهى و يا حضرت حق را در گفتار و كردار ، عملًا عصيان نمايند .
پس از اين مقدّمه ، چون به آيات شريفهى الهى نظر مىكنيم ، بيان فوق را بعينه مىيابيم . خداوند مىفرمايد :
- أَ فَأَمِنَ الَّذِينَ مَكَرُوا السَّيِّئاتِ أَنْ يَخْسِفَ اللَّهُ بِهِمُ الْأَرْضَ
« 1 »
آيا كسانى كه تدبيرهاى بد مىانديشند ، ايمن شدند از اين كه خدا آنان را در زمين فرو ببرد ؟
- وَ إِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِيُثْبِتُوكَ أَوْ يَقْتُلُوكَ أَوْ يُخْرِجُوكَ وَ يَمْكُرُونَ وَ يَمْكُرُ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرِينَ
« 2 »
و [ ياد كن ] هنگامى كه كافران دربارهى تو نيرنگ مىكردند تا تو را به بند كَشَند يا بكُشند يا [ از مكّه ] اخراج كنند و نيرنگ مىزدند و خدا مكر مىكرد و خدا بهترين مكر كنندگان است .
و نسبت به جريان حضرت يوسف - عليهالسّلام - به رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سّلم - مىفرمايد :
- وَ ما كُنْتَ لَدَيْهِمْ إِذْ أَجْمَعُوا أَمْرَهُمْ وَ هُمْ يَمْكُرُونَ
« 3 »
و تو هنگامى كه آنان همداستان شدند و نيرنگ مىكردند ، نزدشان نبودى .
- وَ كَذلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي الْأَرْضِ وَ لِنُعَلِّمَهُ مِنْ تَأْوِيلِ الْأَحادِيثِ وَ اللَّهُ غالِبٌ عَلى أَمْرِهِ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ
« 4 »
هامش
( 1 ) . سورهى نحل ، آيهى 45 .
( 2 ) . سورهى انفال ، آيهى 30 .
( 3 ) . سورهى يوسف ، آيهى 102 .
( 4 ) . سورهى يوسف ، آيهى 21 .