و بدين گونه ما يوسف را در آن سرزمين مكانت بخشيديم تا به او تأويل خوابها را بياموزيم و خدا بر كار خويش چيره است ؛ ولى بيشتر مردم نمىدانند .
- وَ إِذا أَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً مِنْ بَعْدِ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُمْ إِذا لَهُمْ مَكْرٌ فِي آياتِنا قُلِ اللَّهُ أَسْرَعُ مَكْراً إِنَّ رُسُلَنا يَكْتُبُونَ ما تَمْكُرُونَ
« 1 »
و چون [ به ] مردم پس از آسيبى كه به ايشان رسيده است رحمتى بچشانيم ، به ناگاه آنان را در آيات ما نيرنگى است ، بگو : نيرنگ خدا سريعتر است در حقيقت فرستادگان [ فرشتگان ] ما آن چه نيرنگ مىكنيد ، مىنويسند .
و آيات ديگر .
( 919 )
« أَللَّهُمَّ ! . . . وَ لا تَصْرِفْ عَنِّى وَجْهَكَ . » « 2 »
خدايا . . . و روى [ اسماء و صفات ] از من بر مگردان .
روى نگرداندن پروردگار ؛ سلب نكردن عنايات خويش
وجه الهى ، نامها و صفات و كمالات اوست ، بنابراين روى نگرداندن خداوند از بندهاش ، همان سلب نكردن عنايات خويش است از وى ( كه به اسماء و صفاتش تحقّق پيدا مىكند و اسماء و صفات او نيز عينِ ذاتش مىباشد ) و تقاضاى دوام عنايات حق سبحانه مىباشد .
اما اين كه مراد از عنايات ، عنايات دنيوى ، يا اخروى و يا معنوى است ؟ مىتوان گفت : به قراينى كه در حوايج گذشته و آينده ذكر شده ، تقاضاى سلب نشدن عنايات
هامش
( 1 ) . سورهى يونس ، آيهى 21 .
( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 443 .