اوّل : « إِجْعَلْ حُبَّكَ أَحَبَّ الْأَشْياءِ إِلَىَّ » مىفرمايد :
- وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَتَّخِذُ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْداداً يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللَّهِ وَ الَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ
« 1 »
و برخى از مردم در برابر خدا همانندهايى [ براى او ] برمىگزينند و آنها را چون دوستى خدا دوست مىدارند ولى كسانى كه ايمان آوردهاند ، به خدا محبّت بيشترى دارند .
- قُلْ إِنْ كانَ آباؤُكُمْ وَ أَبْناؤُكُمْ وَ إِخْوانُكُمْ وَ أَزْواجُكُمْ وَ عَشِيرَتُكُمْ وَ أَمْوالٌ اقْتَرَفْتُمُوها وَ تِجارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسادَها وَ مَساكِنُ تَرْضَوْنَها أَحَبَّ إِلَيْكُمْ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ جِهادٍ فِي سَبِيلِهِ فَتَرَبَّصُوا حَتَّى يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقِينَ
« 2 »
بگو اگر پدران و پسران و برادران و زنان و خاندان شما و اموالى كه گرد آوردهايد و تجارتى كه از كسادش بيمناكيد و سراهايى را كه خوش مىداريد نزد شما از خدا و پيامبرش و جهاد در راه وى دوست داشتنىتر است ، پس منتظر باشيد تا خدا فرمانش را [ به اجرا در ] آورد و خداوند گروه فاسقان را راهنمايى نمىكند .
از دو بيان كلام الهى فوق ، مطلوبيّت حُبّ الهى به تمام معنى براى اهل ايمان به خوبى ظاهر مىشود ، تقاضاى دعا نيز به اين حساب است .
خوف از عظمت حق
امّا تقاضاى دوم : « وَاجْعَلْ أَخْوَفَ الْأَشْياءِ عِنْدِى خَوْفَكَ » نظر به اين كه در مقابل : « أَحَبَّ الْأَشْياءِ . . . » واقع شده ، به نظر مىرسد تقاضاى خوف از عظمت پروردگار - كه بالاترين ترس از او سبحانه به حساب مىآيد - اراده شده باشد ، ( نه تقاضاى خوف در مقابل رجاء ) خداوند مىفرمايد :
هامش
( 1 ) . سورهى بقره ، آيهى 165 .
( 2 ) . سورهى توبه ، آيهى 24 .