يگانگى خوانده شده و شايد علّت همان باشد كه گفته شد . معناى بيانات ابتداى بخش فوق : « أَسْأَلُكَ بِحَقِيقَةِ إِيمانِى » در دعاى عرفه سيّدالشهدا - عليهالسّلام - گذشت .
( 870 )
« وَ كَيْفَ لا أَشْهَدُ لَكَ بِذلِكَ يا سَيِّدِى وَ مَوْلاىَ ! وَ أَنْتَ خَلَقْتَنِى بَشَراً سَوِيّاً وَ لَمْ أَكُنْ شَيْئَاً مَذْكُوراً ، وَ كُنْتَ يا مَوْلاىَ عَنْ خَلْقِى غَنِيّاً ، وَ رَبَّيْتَنِى طِفْلًا صَغِيراً ، وَ هَدَيْتَنِى لِلْإِسْلامِ كَبيراً ، وَ لَوْلا رَحْمَتُكَ إِيّاىَ لَكُنْتَ مِنَ الْهالِكِينَ . . . » « 1 »
اى آقا و مولاى من ! چگونه به اين حقيقت گواهى ندهم و حال آن كه تو مرا به صورت انسان معتدل آفريدى ، در حالى كه چيزى قابل ذكر نبودم و تو اى مولاى من از آفريدن من بى نياز بودى و در حالى كه كودكى كوچك بودم ، تربيتم نمودى و وقتى بزرگ شدم ، به [ آيين پاك ] اسلام هدايتم كردى . و اگر رحمت تو نسبت به من نبود ، قطعاً از هلاك شوندگان و گمراهان بودم .
شهود توحيد و اقرار به آن از سوى امام - عليهالسّلام -
امام - عليهالسّلام - با شروع اين جملههاى : « فَكَيْفَ لا أَشْهَدُ لَكَ بِذلِكَ يا سَيِّدِى . . . » گويا مىفرمايد : منى كه با ديدهى دل و نور ايمان مشاهده مىكنم از اوّل خلقتم ، تو همه كاره امورم بودهاى ، تا اين كه مرا به اسلام هدايت نمودهاى ، چگونه شهادت به يگانگى تو ندهم و تو را در فعل و صفت و اسم و ذات يكتا ندانم ؟
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 423 و 424 .