زيرا آنها نيز بشرند و از انجام وظايف بشرى ناچارند و آن امور ، اگر چه براى ايشان حسنه به حساب مىآيد ، ولى باز توجه به بشريّت ، آنان را به خوردن و خوابيدن و . . .
وادار مىنمايد و آن بزرگواران اينها را به حساب اين كه از توجّه كامل شهودى به ذات الهى باز مىدارد ، گناه به حساب مىآورند و از آن استغفار مىكنند .
مرحوم سيّد - رحمهاللَّه - بعد از دعاهاى روز و شب عرفه ، نكاتى را تذكر « 1 » مىدهند كه سزاوار است ملاحظه شود .
دعاى روز عيد قربان ( 1 )
اوّلين دعايى كه مرحوم سيّد - رحمهاللَّه - براى روز عيد قربان ذكر نموده ، مشتمل است بر ذكر تحميد و تسبيح و تهليل و تكبير ( به گونهاى خاص ) و قريب به 161 اسم و صفت الهى و صلوات بر محمّد و آلش - عليهمالسّلام - و ذكر حوايج ديگر . از اين دعا ، به يادآورى بعضى نكات آن اكتفا مىكنيم :
( 867 )
« فَكَمْ - يا إِلهِى - مِنْ كُرْبَةٍ قَدْ كَشَفْتَها ، فَلَكَ الْحَمْدُ . » « 2 »
پس اى معبود ! چه بسا ناراحتى سخت و گلوگيرى كه بر طرف نمودى ، پس ستايش به تو اختصاص دارد .
توجه به توحيد و ستايش مطلق حضرت حق
امام - عليهالسّلام - با بيان فوق و 6 مورد ديگر شبيه به آن ، به هر خواننده مىفهماند كه : اوّلًا خداوند همه كاره امور عالم و امور هر شخص مىباشد و ثانياً توجه مىدهد كه بنابر امر اوّل ، بايد ستايش مخصوص ذات او سبحانه باشد ؛ چرا كه جهان هستى و همهى
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 421 - 423 .
( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 423 .