-
إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمانَةَ عَلَى السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ الْجِبالِ فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَها وَ أَشْفَقْنَ مِنْها وَ حَمَلَهَا الْإِنْسانُ إِنَّهُ كانَ ظَلُوماً جَهُولًا
« 1 »
ما امانت [ ولايت ] را بر آسمانها و زمين و كوهها عرضه كرديم ، پس از برداشتن آن سرباز زدند و از آن هراسناك شدند و [ لى ] انسان آن را برداشت ، راستى او ستمگرى نادان بود .
- وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَ أَشْهَدَهُمْ عَلى أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قالُوا بَلى شَهِدْنا أَنْ تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هذا غافِلِينَ
« 2 »
و هنگامى كه پروردگارت از پشت فرزندان آدم ، ذريّه آنان را برگرفت و ايشان را بر خودشان گواه ساخت كه آيا من پروردگار شما نيستم ؟ گفتند : چرا گواهى داديم تا مبادا روز قيامت بگوييد ما از اين [ امر ] غافل بوديم .
- أَ لَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يا بَنِي آدَمَ أَنْ لا تَعْبُدُوا الشَّيْطانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ وَ أَنِ اعْبُدُونِي هذا صِراطٌ مُسْتَقِيمٌ
« 3 »
اى فرزندان آدم ! مگر با شما عهد نكرده بودم كه شيطان را مپرستيد ؛ زيرا وى دشمن آشكار شماست و اين كه مرا بپرستيد ، اين است راه راست .
گويا امام - عليهالسّلام - مىفرمايد : آن چه را ميان من و تو ، پيش از عالم مادّى واقع شده و من هم آن را پذيرفتم ، در اين جهان از من مگير و بر آن محفوظم بدار ( بنابراين كه درخواست از سوى امام - عليهالسّلام - باشد ) و يا اين كه : مرا باز به آن عهد توجه بده ، تا در اين عالم هم بر آن باشم ( بنابراين كه اين سخن ، گفته و تقاضاى غير از امام - عليهالسّلام - باشد ) .
با توجه به توضيحات مذكور ، معانى بلندى كه براى جملههاى نهگانه - به اعتبار عظمت آن شب و به اعتبار قرائتى كه در صدر و ذيل دعا ملاحظه مىشود - گفتارى به گزاف نيست .
هامش
( 1 ) . سورهى احزاب ، آيهى 72 .
( 2 ) . سورهى اعراف ، آيهى 172 .
( 3 ) . سورهى يس ، آيات 60 و 61 .