خدا مردم را بر آن سرشته است ، آفرينش خداى تغييرپذير نيست ، اين است همان دين پايدار ؛ ولى بيشتر مردم نمىدانند .
و در حديث آمده است :
« رَحِمَ اللَّهُ أمْراءً . . . رَكِبَ الطَّرِيقَةَ الْغَرّآءَ ، وَ لِزَمَ الْمَحَجَّةَ الْبَيْضاءَ ، وَاغْتَنَمَ الْمُهَلَ ، وَ بادَرَ الْأَجَلَ ، وَ تَزَوَّدَ مِنَ الْعَمَلِ . » « 1 »
رحمت كند خدا كسى را كه . . . راه روشن را مىپيمايد و ملازم راه درست است و فرصتها را غنيمت شمرده و خود را آمادهى مرگ نموده و از عمل توشه برمىدارد .
فضل اعلاى شب عيد
مراد از : « راجِياً لِفَضْلِكَ » را مىتوان فضلى دانست كه با خواستههاى اعلاى شب عيد مناسبت داشته باشد . خداوند مىفرمايد :
- وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ بِأَنَّ لَهُمْ مِنَ اللَّهِ فَضْلًا كَبِيراً
« 2 »
و مؤمنان را مژده ده كه براى آنان از جانب خدا ، بخشايش فراوان خواهد بود .
- رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ
. . .
لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ أَحْسَنَ ما عَمِلُوا وَ يَزِيدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ وَ اللَّهُ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ
« 3 »
مردانى كه نه تجارت و نه داد و ستدى آنان را از ياد خدا به خود مشغول نمىدارد . . .
تا خدا بهتر از آن چه انجام مىدادند به ايشان جزا دهد و از فضل خود بر آنان بيفزايد و خدا [ ست كه ] هر كه را بخواهد بىحساب روزى مىدهد .
ضيافت الهى ؛ ضيافت معنوى
مراد از : « لَكَ فِيها أَضْيافٌ فَاجْعَلْنِى مِنْ أَضْيافِكَ » ، قطعاً ميهمانى خوراكىهاى ظاهرى
هامش
( 1 ) . نهج البلاغه ، خطبه 76 .
( 2 ) . سورهى احزاب ، آيهى 47 .
( 3 ) . سورهى نور ، آيات 37 و 38 .