-
إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ
« 1 »
در حقيقت خدا از مؤمنان جان و مالشان را به [ بهاى ] اين كه بهشت براى آنان باشد ، خريده است .
- مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَ ما بَدَّلُوا تَبْدِيلًا لِيَجْزِيَ اللَّهُ الصَّادِقِينَ بِصِدْقِهِمْ وَ يُعَذِّبَ الْمُنافِقِينَ إِنْ شاءَ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ كانَ غَفُوراً رَحِيماً
« 2 »
از ميان مؤمنان مردانىاند كه به آن چه با خدا عهد بسته ، صادقانه وفا كردند برخى از آنان به شهادت رسيدند و برخى از آنها در [ همين ] انتظارند و [ هرگز عقيدهى خود را ] تبديل نكردند تا خدا راستگويان را به [ پاداش ] راستىشان دهد و منافقان را اگر بخواهد عذاب كند يا برايشان ببخشايد كه خدا همواره آمرزنده مهربان است .
سلوك محبت ؛ طريق فطرت
مراد از : « وَالسُّلُوكَ لِلْمَحَبَّةِ الْواضِحَةِ » ، تنها تبعيّت از ظواهر و دستورات اسلام نيست ؛ زيرا آن را هم امامى كه آن را انشاء مىفرمايد داراست و هم آن كه مىخواند ( هر كدام به قدر منزلت ايمانىشان ) ، بلكه مراد همان سلوك معنوى و طريق واضحه فطرت مىباشد كه همه نسبت به توجه بدان امر شدهاند . اگر اين معنا واضح نبود ، صيغهى امر در آيهى شريفه معنى نداشت :
فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفاً فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها لا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ
« 3 »
پس روى خود را با گرايش تمام به حق ، به سوى اين دين كن ، همان سرشتى كه
هامش
( 1 ) . سورهى توبه ، آيهى 111 .
( 2 ) . سورهى احزاب ، آيات 23 و 24 .
( 3 ) . سورهى روم ، آيهى 30 .