آشكار بودن حق تعالى براى تمام مخلوقات
معناى دوّم كه براى : « أَقْرَبُ حَفِيظٍ ، وَ أَدْنى شَهِيدٍ » مىتوان گفت آن است كه : حضرت - عليهالسّلام - در مقام اظهار شهود خود و يا واقع امر ، نسبت به اين دو مطلب است و گويا مىفرمايد : حق سبحانه همه مخلوق ( دانسته و ندانسته ) آشكار است و به ديده باطن او را نزديك و ناظر به خود مىبينند . بنابراين جملههاى ذيل « أَقْرَبُ حَفِيظٍ ، وَ أَدْنى شَهِيدٍ » را مىتوان علّت و يا توضيح دو معنايى دانست كه براى دو جمله اوّل ذكر شد .
شواهدى از قرآن شريف بر فرازهاى دعا
خداوند نسبت به اين دو امر مىفرمايد :
- نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ
« 1 »
و ما از شاهرگ [ او ] به او نزديكتريم .
- إِنَّ رَبِّي عَلى كُلِّ شَيْءٍ حَفِيظٌ
« 2 »
پروردگارم بر هر چيزى نگاهبان است .
- إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيداً
« 3 »
همانا خدا ، همواره بر هر چيزى گواه است .
- وَ اتَّقِينَ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيداً
« 4 »
و بايد از خدا پروا كنيد كه خدا ، همواره بر هر چيزى گواه است .
و نسبت به اوّلين امر از امور هشتگانه « حُلْتَ بَيْنَ الْقُلُوبِ » مىفرمايد :
وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ
« 5 »
و بدانيد خدا ، ميان آدمى و دلش حايل مىگردد .
و نسبت به جمله دوم : « وَ أَخَذْتَ بِالنَّواصِى » مىفرمايد :
هامش
( 1 ) . سورهى ق ، آيهى 16 .
( 2 ) . سورهى هود ، آيهى 57 .
( 3 ) . سورهى نساء ، آيهى 33 .
( 4 ) . سورهى احزاب ، آيهى 55 .
( 5 ) . سورهى انفال ، آيهى 24 .