نمىتوانند حضرتش را توصيف نمايند مىفرمايد :
- سُبْحانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ
« 1 »
منزّه است پروردگار تو ، پروردگار شكوهمند از آن چه وصف مىكنند .
- سُبْحانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ
« 2 »
خدا منزّه است از آن چه در وصف مىآورند .
با اين همه ، نمىفرمايد او را صفتى نيست ، بلكه خود را منزّه از توصيفشان مىداند .
از همين رو ذيل آيه فوق مىفرمايد :
إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ
« 3 »
به استثناى بندگان مُخْلَص خدا .
معلوم مىشود آنان كه به فناء و فقر ذاتى خويش راه يافتهاند ، شايستگى توصيفش را دارند .
( 836 )
« أَنْتَ شِفاءٌ لِما فِى الصُّدُورِ ، وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ . » « 4 »
تويى بهبودى آن چه در دلهاست و [ تويى ] رهنمود و رحمت براى مؤمنان .
ياد حق ؛ شفا براى بشر و هدايت و رحمت براى مؤمنين
دو جمله فوق از قرآن شريف گرفته شده كه مىفرمايد :
يا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ شِفاءٌ لِما فِي الصُّدُورِ وَ هُدىً
هامش
( 1 ) . سورهى صافات ، آيهى 180 .
( 2 ) . سورهى صافّات ، آيهى 159 .
( 3 ) . سورهى صافّات ، آيهى 160 .
( 4 ) . اقبال الاعمال ، ص 370 .