الهى است ) ، در اين صورت اگر دعاى شخصِ وابستهى تمام به محبّت دنيا استجابت پيدا كند ، نبايد هيچ نعمتى به وى ارزانى شود ، بلكه نبايد خود او وجود داشته باشد .
محبت دنياى مذموم ؛ مانع بهرهمندى از وسايل تقرب
2 . « وَ تَصُدُّنِى عَنِ ابْتِغاءِ الْوَسِيلَةِ إِلَيْكَ » ؛ تمام اعمال صالحه خالصانه ، وسيلهاى براى نايل شدن به قرب الهى مىباشند ، چنان كه قرآن شريف مىفرمايد :
- يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ
« 1 »
اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، از خدا پروا كنيد و به او [ توسل و ] تقرّب جوييد .
- مَنْ كانَ يُرِيدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِيعاً إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَ الْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ
« 2 »
هر كس سربلندى مىخواهد ، سربلندى يكسره از آنِ خداست ، سخنان پاكيزه به سوى او بالا مىرود و كار شايسته به آن رفعت مىبخشد .
بنابراين بشر براى نايل شدن به منزلت والاى انسانيت و قرب الهى ، بايد از هر يك از اعمال و حسناتى كه شرع مقدّس به آنها راهنمايى نموده استفاده كند ، تا راهگشاى او به مقصد اصلى از خلقت گردند ، اما محبّت دنيا و تعلّقات آن ، نمىگذارند وى اعمال خود را در طريق محبّت الهى به كار بندد و وسيلهاى براى وصول به غرض غايى از خلقت حاصل نمايد . حضرت - عليهالسّلام - هم در اين بخش مىفرمايد : محبت دنيايى كه مرا از اختيار نمودن وسيله به سوى تو باز مىدارد را از دلم بر كن .
محبت دنياى مذموم ؛ غفلت از خداى متعالى
3 . « وَ يذهلنى عَنِ التَّقَرُّبِ مِنْكَ » معلوم مىشود محبّت به دنيا و آن چه در اوست و استقلال دادن به آنها ، بشر را از خدا غافل مىسازد ، به گونهاى كه شخص نمىتواند از آنها بهره خدايى بگيرد و به قرب حق سبحانه رهنمون گردد .
هامش
( 1 ) . سورهى مائده ، آيهى 35 .
( 2 ) . سورهى فاطر ، آيهى 10 .