-
إِنَّ رَبَّكَ يَقْضِي بَيْنَهُمْ بِحُكْمِهِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْعَلِيمُ
« 1 »
در حقيقت ، پروردگار تو طبق حكم خود ، ميان آنان داورى مىكند و اوست شكستناپذير دانا .
و جملهى سوّم : « وَ إِرادَتُكَ عَزْمٌ » اشاره به بيان آيهى شريفهاى مىباشد كه مىفرمايد :
قُلْ مَنْ ذَا الَّذِي يَعْصِمُكُمْ مِنَ اللَّهِ إِنْ أَرادَ بِكُمْ سُوءاً أَوْ أَرادَ بِكُمْ رَحْمَةً
« 2 »
بگو : چه كسى مىتواند در برابر خدا از شما حمايت كند ، اگر او بخواهد براى شما بد بياورد يا بخواهد شما را رحمت كند ؟
و نيز آيه ديگر كه مىفرمايد :
قُلْ فَمَنْ يَمْلِكُ لَكُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً إِنْ أَرادَ بِكُمْ ضَرًّا أَوْ أَرادَ بِكُمْ نَفْعاً بَلْ كانَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيراً
« 3 »
بگو : اگر خدا بخواهد به شما زيانى يا سودى برساند ، چه كسى در برابر او براى شما اختيار چيزى را دارد ؟ بلكه اين خداست كه به آن چه مىكنيد ، همواره آگاه است .
و امّا جملهى چهارم : « لا رادَّ لِمَشِيَّتِكَ » اشاره به ريشهى امور سهگانه پيش از آن مىباشد ، واللَّه يعلم .
شايد آن حضرت با بيان تسبيح در اوّل جملهها مىفرمايد : خداوندا ! تو منزّهى از اين كه قول و قضا و اراده و مشيّتت به جزاف باشد ، سزاوار است بندگانت در مقابل خواستههايت سر تسليم و رضا فرو آورند و در زندگى و حيات دنيوى براى خواستههايشان دست و پاى بىجا نزنند و اختيارى در مقابل اختيارات تو نداشته باشند .
هامش
( 1 ) . سورهى نمل ، آيهى 78 .
( 2 ) . سورهى احزاب ، آيهى 17 .
( 3 ) . سورهى فتح ، آيهى 11 .