خيرات الهى ؛ بهرهمندى ملك از ملكوت
آرى ! آن چه خداوند به همه مخلوق خود عنايت فرموده و در ظهور و بقاء و دوام زندگى مادّى و معنويشان مدخليّت دارد ، همه خيرات است و جملگى از دست جمالش برخوردارند ، از اين رو مىفرمايد : « بَسَطْتَ بِالْخَيْراتِ يَدَكَ » و به تعبيرى ديگر ، عالم ملك و خلقى مظاهر ، همگى از عالم ملكوت و امرى نامها و صفات بهرهمند مىباشند كه :
- بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ
« 1 »
ملكوت هر چيزى در دست اوست .
- أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ
« 2 »
آگاه باش كه [ عالم ] خلق و امر از آنِ اوست .
و هيچ موجودى را از خود و به خود چيزى نبوده و نيست . بنابراين بر همه موجودات و مظاهر ، شناسايى فطرى اين كه همه خيراتشان از جانب پروردگار مىباشد مسلّم است و هدايت به بهرهمندى از خيرات را نيز تكويناً و فطرتاً از او سبحانه مىشناسند ، اگر چه توجّه به توجّهشان نداشته باشند ، چنان كه مىفرمايد : « عُرِفَتِ الْهِدايَةُ مِنْ عِنْدِكَ » . خداوند در قرآن شريف نيز از قول حضرت موسى - عليهالسّلام - مىفرمايد :
قالَ رَبُّنَا الَّذِي أَعْطى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى
« 3 »
گفت : پروردگار ما كسى است كه هر چيزى را خلقتى كه در خور اوست داده ؛ سپس آن را هدايت فرموده است .
و مىفرمايد :
هامش
( 1 ) . سورهى يس ، آيهى 83 .
( 2 ) . سورهى اعراف ، آيهى 54 .
( 3 ) . سورهى طه ، آيهى 50 .