در اين بخش ، مطلب عمده كه سزاوار است خوانندگان به آن عنايت نمايند ، دو نكته است :
تنزيه حق تعالى از تحديد به نامها و افعال
نكته اوّل : تسبيحى مىباشد كه در ابتداى شماره نمودن نعمتهاى الهى واقع شده است : « فَسُبْحانَكَ سُبْحانَكَ » حضرت - عليهالسّلام - گويا با اين بيان و جملههاى ذيل تسبيح : « مِنْ مُبْدِىءٍ مُعِيدٍ » ، حقّ سبحانه را از آن چه كه الفاظ دعا به افعال و نامهاى حضرتش صورتاً حدّ مىزند ( و كارهاى او را چون كردار مخلوقش معرّفى مىنمايد ، تنزيه نموده و با جملهى « حَمِيدٍ مَجِيدٍ » به ستودن حضرت حق به كمال و عظمت در تمام كردارش مىپردازد و به آن هم اكتفا نمىفرمايد و با جملهى : « تَقَدَّسَتْ أَسْمائُكَ ، وَ آلاؤُكَ . » او سبحانه را مىستايد ، تا گمان نشود كه در نامهاى او ، هم چون مظاهرش كه ظهورات و كمالاتشان به نامها تحقّق پيدا مىكند ، كثرت وجود دارد . قرآن شريف نيز مىفرمايد :
- وَ لِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنى فَادْعُوهُ بِها وَ ذَرُوا الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِي أَسْمائِهِ
« 1 »
و نامهاى نيكو به خدا اختصاص دارد ، پس او را با آنها بخوانيد و كسانى را كه در نامهاى او به كژى مىگرايند ، رها كنيد .
- اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ لَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْنى
« 2 »
خدايى كه جز او معبودى نيست [ و ] نامهاى نيكو به او اختصاص دارد .
- أَيًّا ما تَدْعُوا فَلَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْنى
« 3 »
هر كدام را بخوانيد ، براى او نامهاى نيكوتر است .
هامش
( 1 ) . سورهى اعراف ، آيهى 180 .
( 2 ) . سورهى طه ، آيهى 8 .
( 3 ) . سورهى اسراء ، آيهى 110 .