الْعَلِيمُ الْبَصِيرُ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ ، وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ . » « 1 »
پس معبودى جز او نيست و هيچ چيز با او برابرى نمىكند و هيچ چيز مثل او نيست و اوست شنوا ، دانا ، بينا ، ريز بين و آگاه [ به تمام ريزهكارىهاى مخلوقات ] و بر هر چيز تواناست .
صدور همه چيز موجودات به حق ؛ علت اختصاص حمد به او
امام - عليهالسّلام - در واقع به اين نكته توجه مىدهند كه : وقتى بنا باشد صدور و ظهور تمام امور مادى و معنوى هر موجود و همه چيزش به او باشد ، چگونه مىتوان اختصاص حمد را براى غير او تصوّر نمود و توجّه به اسباب و غير او را اختيار كرد ؟ از اين رو بلافاصله مىفرمايد :
( 710 )
« إِنِّى أَرْغَبُ إِلَيْكَ ، وَ أَشْهَدُ بِالرُّبُوبِيَّةِ لَكَ ، مُقِرّاً بِأَنَّكَ رَبِّى ، وَ أَنَّ إِلَيْكَ مَرَدِّى . » « 2 »
من به تو تمايل دارم و به پروردگاريت گواهى مىدهم و اقرار مىكنم كه تو پروردگار منى و بازگشتم فقط به سوى توست .
شهود حضرت حق ؛ علت اظهار رغبت به او
فرمايش امام - عليهالسّلام - در اين فراز اين است كه : با آن كه دانستهام و شهادت مىدهم و اقرار مىكنم كه تدبير تمام امورم به دست با كفايت توست ، چگونه مىشود به تمام وجود به تو رغبت و عنايت نداشته باشم و چگونه امكان دارد مشهودم نباشد كه بازگشتم نيز به سوى توست .
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 340 .
( 2 ) . همان .