دعاى شب چهاردهم ماه رمضان ( 2 )
( 295 )
« أَللَّهُمَّ ! إِنِّى لا أسْأَلُكَ بِعَمَلِى شَيْئا إِنِّى مِنْ عَمَلِى خآئفٌ ، إِنَّما أَسْأَلُكَ بِرَحْمَتِكَ ما أَسْأَلُكَ . » « 1 »
خدايا ! من در برابر عملم ، چيزى از تو درخواست نمىكنم ، بلكه از كردار خويش بيم دارم و آن چه را كه از تو مىخواهم ، تنها به رحمتت از تو درخواست مىكنم .
لزوم اعتماد به رحمت الهى ، نه به اعمال
از اين فراز دعا بر مىآيد كه نبايد در برآوردن خواستهها از درگاه الهى ، به كردار عبادى - از قبيل روزه و نماز و ساير اعمال حسنه - تكيه نمود ؛ بلكه تنها اعتماد انسان بايد به رحمت الهى باشد تا درخواستهاى دنيوى ، اخروى و معنوى او برآورده گردد . از اين گذشته ، اين چند جمله بعد از خواندن حضرت حقّ سبحانه با « يا أَللَّهُ ، يا رَحْمانُ ، يا رَحِيمُ ، يا عَلِيمُ ، يا حَىُّ ، يا قَيُّوم . » آمده تا به خواننده بفهماند ، همه چيز به او سبحانه تحقّق مىيابد و دليل آن كه انسان بايد منحصراً به رحمت حق اعتماد داشته باشد ، آن است كه اعمال غير معصوم - عليهمالسّلام - به هر مرحلهاى از ايمان كه دست يافته باشد ، خالى از نقص نخواهد بود . البته هيچ كس ، حتى معصوم - عليهمالسّلام - با وجود محدوديّت بشرى و بىحدّى او سبحانه ، در عالم عنصرى ، قدرت اداى حقّ بندگى او را ندارد ؛ چنان كه فرمود :
« ما عَبَدْناكَ حَقَّ عِبادَتِكَ . » « 2 »
هرگز تو را به پرستش حقيقى نپرستيدهايم .
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 148 .
( 2 ) . بحار الانوار ، ج 71 ، ص 23 .