عين ذات مىباشند . مؤيّد اين احتمال جملهى ذيل عبارت « بِنُورِ وَجْهِكَ » است كه با « تا » خطاب آمده و مىفرمايد : « الَّذِى أَشْرَقَتْ بِهِ السَّماواتُ وَ الْأَرَضُونَ ، وَ كَشَفْتَ بِهِ الظُّلْمَةَ عَنْ عِبادِكَ » .
مفهوم سماوات و ارضون
مقصود « سماوات » و « ارَضُون » ، آسمانها و زمينها و همهى موجوداتى است كه در ميان آن دو مىباشند و ظهور يافتهى اسمها و صفات حضرت حقّ - كه با ذات او عينيّت دارند - مىباشند .
پيامدهاى سوء اخروى و معنوى فراهم كردن خشم خداوند
پناه بردن مؤمن به نور وجه الهى از اين كه دراثر نافرمانى و غفلت به غضب او دچار نگردد ، براى آن است كه اگر كسى به سخط الهى مبتلا گردد ، در دو جهان راحتى و خوشى نداشته و از نعمتهاى اخروى و معنوى بهرهمند نخواهد بود . سخط الهى عبارت از رها كردن و يا عنايات خاصّ نداشتن حضرت حقّ به بنده است و هر كس كه مورد نظر خداوند نباشد و خداوند او را به جهل و نادانى و حال خويش واگذار نمايد ، بسيار چيزها را كه نبايد ، خواهد كرد و البته سخط الهى هرگز به گزاف شامل كسى نمىشود ، بلكه پيشتر بنده به اختيار خويش مقدّمات آن را فراهم مىسازد . جملههاى بعد گواه بر اين مطلب است كه مىفرمايد : « لَكَ الْعُتْبى حَتىّ تَرْضى ، وَ إِذا رَضِيتَ ، وَ بَعْدَ الرِّضا . » از اين رو ، بندگان بايد توجّه داشته باشند كه امورى را كه موجبات سخط الهى را فراهم مىآورد ، مرتكب نشوند و اگر آنها را نمىدانند از اهلش سؤال كنند و يا كتابهايى را كه مربوط به اين امر است مطالعه فرمايند ؛ زيرا گاه مراعات نكردن يك امر اخلاقى موجبات سخط الهى را فراهم مىآورد .
مفهوم واژهى عُتْبى
براى واژهى « عُتبى » در لغت معانى متعدّدى - مانند : رضا ، اخذ ، مؤاخذه ، اقاله ، رجوع از