اعمال و كردارش باشد ، خداوند نيز - در برابر مراقبه و محاسبهى نفس - او را از هرگونه ابتلاى معنوى و اخروى و دنيوى عصمت عنايت فرموده ، و به تمام نعمتهاى معنوى و ظاهرى مىآرايد . اين مطلب نيز به گزاف نخواهد بود ، زيرا عنايت الهى به بنده ، در مقابل عمل صالح بندهاش مىباشد كه :
مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ ما كانُوا يَعْمَلُونَ
« 1 »
هر كس - از مرد يا زن - كار شايسته كند و مؤمن باشد ، قطعاً او را با زندگى پاكيزهاى ، حياتِ [ حقيقى ] بخشيم ، و مسلماً به آنان بهتر از آن چه انجام مىدادند ، پاداش خواهيم داد .
البتّه تمام انبيا و اوصياى ايشان - عليهمالسّلام - به حساب عصمت خاصّ آنان و اقتضاى جنبه معنوى و شناسايى الهى و خلوص عمل آنان و ديگران نيز به حساب حدود عصمتى كه مىتوانند داشته باشند ، تمام نعمت به آنان ارزانى مىشود .
دعاى شب ششم ماه رمضان ( 2 )
( 194 )
« أَللَّهُمَّ ! أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ، وَ أَنْتَ الْواحِدُ الْكَرِيمُ ، وَ أَنْتَ الْإِلهُ الصَّمَدُ . » « 2 »
خدايا ! تنها تويى شنواى آگاه و دانا ، و فقط تويى يكتاى بزرگوار و نوازشگر ، و تويى معبودى كه همگان به تو نيازمندند .
مفهوم « واحد »
ذكر صفت كرامت با واحديّت ، و صمديّت با الهيّت ، چه نكتهاى را مىخواهد بازگو
هامش
( 1 ) . سورهى نحل ، آيهى 97 .
( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 128 .