خداوندا ! شكيبايىاى بسانِ شكيبايى خاندان حضرت محمّد - صلّىاللَّهعليه وآلهوسلّم - روزىام فرما ، و مرا چنان قرار ده كه همواره چشم به راه و منتظر امر [ فرج و گشايش ] ايشان باشم ، و نيز در دنيا و آخرت مرا از ياران و ياوران آنان بگردان .
مطلوبيّت داشتن صبرى همانند صبر آل محمّد - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم -
از جمله اوّل « ارْزُقْنِى صَبْرَ آلِ مُحَمَّدٍ » استفاده مىشود كه داشتن شكيبايى و صبر همانند صبر آل محمّد - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - براى اهل ايمان لازم و مطلوب است و هر كس نمىتواند به خودى خود و بدون درخواست از خداوند از اين عنايت برخوردار باشد و آن رزقى است كه هر كس را نصيب نمىگردد .
همچنين از اين جمله بر مىآيد كه تحمّل ابتلائات عالم طبيعت كه آل محمّد بر - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - بر آن صابر و شكيبا بودند ، براى پيروانشان سنگين است ، مگر آن كه خداوند آن را روزى كسى بفرمايد تا بتواند بدون هيچ آلودگى ظاهرى و باطنى از جهان مادّى به جهان باقى سفر كند . از اين رو ، در جملههاى بعد به صبر آنان و صبر شيعه در تمنّاى ظهور و رجعت ايشان اشاره دارد . كنايه از اين كه ، اگر كسى در زمان غيبت همانند آن بزرگواران شكيبا نباشد ، مشكلات زمان غيبت او را از ايمان و معنويّت جدا خواهد كرد .
( 123 )
« أَللَّهُمَّ ! أَحْيِنِى مَحْياهُمْ وَ أَمِتْنِى مَيْتَتَهُمْ . » « 1 »
خدايا ! مرا بسانِ زندگانى آنان زنده بدار و همانند رحلت و درگذشت
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 118 .