آيا به جاى او دوستانى براى خود گرفتهاند ؟ خداست كه دوست راستين است .
و نسبت به ولايت معنوى بشر مىفرمايد :
- اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ
« 1 »
خداوند ، سرپرست كسانى است كه ايمان آوردهاند ، به گونهاى كه آنان را از تاريكىها به سوى نور و روشنايى بيرون مىآورد .
- وَ اللَّهُ وَلِيُّ الْمُتَّقِينَ
« 2 »
و خداوند ولى و سرپرست اهل تقوا مىباشد .
- إِنَّ وَلِيِّيَ اللَّهُ الَّذِي نَزَّلَ الْكِتابَ وَ هُوَ يَتَوَلَّى الصَّالِحِينَ
« 3 »
به راستى سرپرست من همان خدايى است كه كتاب را تدريجاً فرو فرستاده و هم او است كه شايستگان را سرپرستى نموده [ و عهدهدار امور آنان است ] .
او منظور از جملهى « يا وَلِىَّ الذّاكِرِينَ » ولايت تكوينى نيست ، بلكه اشاره به بيان اين آيهى شريفه است كه مىفرمايد :
فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ
« 4 »
پس به ياد من باشيد ، تا شما را ياد كنم .
زيرا اين ياد همان ياد معنوى و قلبى بنده است كه ياد و شهود خدا را در پى دارد .
برعكس ، آنان كه ياد او را فراموش نموده و يا رها كردهاند ، اولياى آنان شيطان و طاغوت و ماسِوَى اللَّه خواهد بود ؛ زيرا به خود و موجودات استقلال داده و خدا را از ياد بردهاند . از اين رو ، شيطان دربارهى آنان گفته است :
- وَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ
« 5 »
مسلّماً همهى آنها را گمراه خواهم نمود .
هامش
( 1 ) . سورهى بقره ، آيهى 257 .
( 2 ) . سورهى جاثيه ، آيهى 19 .
( 3 ) . سورهى اعراف ، آيهى 196 .
( 4 ) . سورهى بقره ، آيهى 152 .
( 5 ) . سورهى حجر ، آيهى 39 .