( 70 )
« أَللَّهُمَّ ! إِنِّى أَسْأَلُكَ إِيماناً لا أَجَلَ لَهُ دُونَ لِقآئِكَ ، أَحْيِنِى ما أَحْيَيْتَنِى عَلَيْهِ ، وَ تَوَفَّنِى إِذا تَوَفَّيْتَنِى عَلَيْهِ ، وَ ابْعَثْنِى إِذا بَعَثْتَنِى عَلَيْهِ . » « 1 »
خدايا ! ايمانى را از تو خواستارم كه سرآمدى جز ديدارت نداشته باشد ، [ پس از تو مىخواهم ] تا زمانى كه مرا زنده داشتهاى ، بر آن زنده بدار ، و هر گاه [ خواستى ، جان ] مرا بازستانى ، بر آن بازستان و هنگامى كه [ در قيامت ] برانگيختى ، بر آن [ حال ] برانگيز .
ثمرات معنوى و اخروى ايمان برتر
1 . ايمانى كه حضرت سجاد - عليه السّلام - و ديگر مؤمنانى كه اين فراز را مىخوانند ، ايمانى است كه جملهى « لا أَجَلَ لَهُ دُونَ لِقآئِكَ » ، پرده از آن بر مىدارد . گويا با اين بيان ، همان ايمانى تقاضا شده است كه در فراز پايانى اين دعا آمده است ، آن جا كه مىفرمايد : « أَللَّهُمَّ ! إِنِّى أسْألُكَ إِيماناً تُباشِرُ بِهِ قَلْبِى . . . » « 2 » ؛ ( خداوندا ! ايمانى را از تو خواهانم تا به واسطهى آن با قلبم درآميزى . )
و همان ايمانى است كه در آيهى شريفه زير بدان اشاره شده است كه مىفرمايد :
فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى لَا انْفِصامَ لَها
« 3 »
پس هر كس به طاغوت كفر ورزد ، و به خدا ايمان آورد ، به يقين ، به دستاويزى استوار ، كه آن را گسستن نيست ، چنگ زده است .
زيرا ايمانى كه در اثر آن ، مؤمن به دستاويز محكم چنگ زده باشد و علاوه بر نداشتنِ انفصال و جدايى ، انفصام و گسست هم نداشته باشد ، امكان ندارد چيزى جز لقا و قرب الهى باشد .
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 75 .
( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 76 .
( 3 ) . سورهى بقره ، آيهى 256 .