امكان ندارد بشر اسباب و مسبّبات را ببيند و آنها را همه كاره بنگرد و در عين حال ، توجّه و ذكر واقعى و خشوع حقيقى در پيشگاه او سبحانه داشته باشد .
از جملهى « مِمَّا أَتَقَرَّبُ بِهِ فِى آناءِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ » ، نكتهى ديگرى را هم مىتوان استفاده نمود ، و آن اين است كه تمامى كارهاى مؤمن - در طول شبانه روز - بايد براى تقرّب و نزديكى به پروردگار باشد .
( 65 )
« وَ اسْتَعْمِلْنِى بِطاعَتِكَ وَ طاعَةِ رَسُولِكَ ، مُحمَّدٍ [ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ ] - صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ آلِهِ - أَبَداً مَا اسْتَعْمَرْتَنِى . » « 1 »
و تا زمانى كه به من عمر بخشيدهاى ، همواره در طاعت و عبادت خود و پيروى از پيامبرت ، حضرت محمّد - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - [ و خاندانش ] - درودهاى تو بر او و خاندان او - به كار گير .
وظيفهى مؤمن در طول عمر
معصوم - عليه السّلام - در اين بخش از دعا ، خواننده را توجّه مىدهد كه وظيفهاش چيست و در دوران زندگانى و عمر خود ، چگونه بايد باشد .
( 66 )
« وَاجْعَلْنِى مِنْ أَوْفَرِ عِبادِكَ عِنْدَكَ نَصِيباً فِى كُلِّ خَيْرٍ أَنْزَلْتَهُ ، وَ أَنْتَ مُنْزِلُهُ [ تُنْزِلُهُ ] فِى شَهْرِ رَمَضانَ فِى لَيْلَةِ الْقَدْرِ ، وَ ما أَنْتَ مُنْزِلُهُ فِى كُلِّ سَنَةٍ ، مِنْ رَحْمَةٍ تَنْشُرُها ، وَ عافِيَةٍ تُلْبِسُها ، وَ بَلِيَّةٍ تَدْفَعُها ، وَ حَسَناتٍ
پاورقی
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 75 .