نسبت به سه امر ديگر نيز - كه در اين فراز آمده است - دربارهى هر موجودى مىتوان گفت ، زيرا همه مظاهر - دانسته و ندانسته - به اقتضاى وجودىشان به او سبحانه چشم اميد دوخته و فضلش را طالبند و درهاى دعا به درگاه او ، به رويشان گشوده است .
توجيه اين امور از نظر تكوينى و غير تكوينى دربارهى همه مخلوقات و از لحاظ تكوينى و غير تكوينى و تشريعى نسبت به انسان ، بر اهل شهود و تحقيق مخفى نيست .
توضيح اين امر در شرح فرازهاى دعاهاى آينده ، خواهد آمد ، إِنْ شاءَ اللَّهُ تَعالى .
( 48 )
« وَاعْلَمُ . . . أَنَّ الرّاحِلَ إِلَيْكَ قَرِيبُ الْمَسافَةِ ، وَ أَنَّكَ لا تَحْتَجِبُ عَنْ خَلْقِكَ ، إِلّا أَنْ [ وَلكِنْ ] تَحْجُبَهُمُ الْأَعْمالُ [ الْآمالُ ] السَّيِّئَةُ دُونَكَ ، وَ قَدْ قَصَدْتُ إِلَيْكَ بِطَلِبَتِى . » « 1 »
و مىدانم . . . مسافت هر كس كه به سوى تو كوچ كند نزديك ، و تو از آفريدههايت در حجاب نيستى ؛ مگر اين كه كردارها [ يا : آرزوها ] ى بدِ آنان ، محجوبشان سازد و بىگمان من با خواستهى [ فطرى ] ام ، آهنگ تو را نمودهام .
مفهوم نزديكى خداوند به بندگان و علت دورى بندگان از خدا
پارهاى از آيات و خطبهها و دعاهاى توحيدى وارده از معصومين - عليهمالسّلام - از نظر ظاهرى ، بيان جملهى اوّل : « أَنَّ الرّاحِلَ إِلَيْكَ قَرِيبُ الْمَسافَةِ » را حلّ مىكند ؛ زيرا خداوند مىفرمايد :
- وَ هُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ
« 2 »
و هر كجا كه بخواهيد ، او با شماست .
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 68 .
( 2 ) . سورهى حديد ، آيهى 4 .