و از جمله آنها اقتران و همزمان بودن مىباشد مانند كلام اهل لسان به داماد : بالرّفاء و البنين .
شارح گويد :
يعنى و از جمله ادلّه بر تعيين محذوف اقتران و همزمان بودن كلام با حادثه و واقعهاى مىباشد مانند كلام اهل لسان در عصر جاهليّت كه به داماد مىگفتند :
بالرّفاء و البنين ( يعين عروسى نمودى در حالى كه بين تو و همسرت التيام و اتفاق بوده و از شما پسر متولّد گردد ) .
مقارن و همزمان بودن اينكلام با دامادى داماد دلالت دارد براينكه محذوف كلمه [ اعرست ] يعنى عروسى نمودى مىباشد .
يا بگوئيم :
مقارن و همزمان بودن داماد با دامادى و متلبّس بودنش به آن دلالت مىكند كه محذوف چيست .
كلمه [ الرفاء ] يعنى التيام و اتفاق بين زوجين و كلمه [ با ] كه بر سرش درآمده براى افاده معناى ملابست مىباشد .
شرح فارسى :
توضيح
قوله : ثمّ الحذف لا بد من دليل : مقصود از [ دليل ] قرينه مىباشد .
قوله : و ادلّته كثيرة : ضمير در [ ادلّته ] به حذف راجع است .
مؤلّف گويد :
توضيح المباني في شرح مختصر المعاني (فارسى) — صفحة 678
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٦٧٨