ضمير فاعلى در [ شغفها ] به يوسف عليه السّلام و ضمير مفعولى به زليخا راجع بوده و كلمه حبّا از باب تمييز منصوب است و كلمه [ شغفت ] يعنى فريفته و شيفته ساخت
قوله : تراود فتاها عن نفسه : آيه ( 30 ) از سوره يوسف
ضمير فاعلى در [ تراود ] به زليخا راجع بوده و مقصود از [ فتاها ] غلام زليخا است كه منظور حضرت يوسف عليه السلام مىباشد و معناى اينجمله چنين مىباشد :
زنان مصر در مقام ملامت زليخا گفتند :
زن عزيز مصر با غلامش رفتوآمد داشته و او را به خود دعوت مىكند .
قوله : لكونه شاملا له : ضمير در [ لكونه ] به [ فى شانه ] و در [ ل ] به [ فى حبّه ] عود مىكند .
قوله : انّ الجار و المجرور لا بدّ الخ : يعنى انّ الجار و المجرور به حكم العقل لا بدّ الخ .
قوله : على انّه ذلك الفعل : ضمير در [ انّه ] به متعلّق راجع است
قوله : ففى القرائة : يعنى ففى مقام القرائة . . .
قوله : و على هذا القياس : مثلا در مقام شرب آب اگر گفتيم : بسم اللّه يعنى اشرب بسمّ اللّه .
قوله : كقولهم : يعنى كقول اهل لسان فى عصر الجاهليّة .
قوله : للمعرس : به صيغه اسم فاعل از باب افعال يعنى متزوّج و داماد
قوله : و تلبسه به : ضمير مجرورى در [ تلبسه ] به مخاطب و در [ به ] به اعراس راجع است .
توضيح المباني في شرح مختصر المعاني (فارسى) — صفحة 681
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٦٨١