اينكه قرينهاى بر مراد نصب شود بدون اينكه بين نسخ و عامّ فرقى باشد پس اگر در عامّ تأخير بيان جايز نباشد در نسخ نيز نبايد ناسخ را بتوان از منسوخ تأخير انداخت درحالىكه مرحوم سيّد در نسخ را تجويز نموده بلكه واجب دانسته است .
تفصيل
قوله : هذا الدّعوى : يعنى تفصيلى كه بين عامّ و غير آن داده است .
قوله : مبالغا فى تقريبه : ضمير در « تقريبه » به هذا الدّعوى راجع است .
قوله : نقلناه به عين الفاظه غالبا : ضمير منصوبى در « نقلناه » و « الفاظه » به « ما احتجّ به » راجع است .
قوله : حفظا لما رامه : علّت است براى « نقلناه » و ضمير فاعلى در « رامه » به سيّد ( ره ) و ضمير منصوبى به ماء موصوله راجع است .
قوله : و تقريره : يعنى و تقرير نقض .
قوله : كما اعترف به : ضمير فاعلى به مرحوم سيّد و ضمير مجرورى در « به » به شرط منسوخ راجع است .
قوله : ان لا يكون موقتا : ضمير در « لا يكون » به منسوخ راجع است .
قوله : بغاية يقتضى ارتفاعه : جمله « يقتضى ارتفاعه » صفت است براى « بغاية » و ضمير فاعلى در « تقتضى » به غايت راجع بوده و ضمير مجرورى در « ارتفاعه » به حكم منسوخ راجع است .
قوله : حتّى انّه عدّ من الموقّت ما يعلم فيه الغاية : ضمير در « انّه » و « عدّ » به مرحوم سيّد راجع بوده و ضمير در « فيه » به ماء موصوله راجع است .
قوله : و يحتاج فى تفصيلها الى دليل سمعىّ : ضمير در « تفصيلها » به غايت راجع است .
قوله : و حينئذ : يعنى و حين يكون من شرط المنسوخ عدم كونه موقّتا
تفصيل الفصول في شرح معالم الأصول (فارسى) — صفحة 1141
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١١٤١