ترجمه
استدلال مرحوم مصنّف بر جواز تأخير بيان از وقت خطاب
مرحوم مصنّف مىفرماين :
دليل ما بر ادّعائى كه كرديم اينست كه هرگز مانعى از تأخير بيان از وقت خطاب تصوّر نمىكنيم مگر آنچه را كه خصم مانع پنداشته و آن اينست كه با تأخير بيان خطاب قبيح مىباشد چنانچه عنقريب اين تقرير از خصم را خواهى شنيد و به زودى بيان خواهيم كرد كه آنچه وى در اين مقام گفته ضعيف و سست است .
و نيز از نظر عقل محال نيست كه در نفس تأخير بيان از وقت خطاب مصلحتى نهفته باشد همچون عزم مكلّف و آماده ساختنش نفس خود را براى انجام فعل تا زمان عمل و حاجت ، چه آنكه نفس عزم و اراده و ملحقات به آن طاعت محسوب شده و ثواب بر آنها مترتّب مىگردد .
مضافا به اينكه در تأخير بسا علاوه بر مصلحت يادشده فعل مأمور به سهل المئونه مىگردد .
تفصيل
حاصل استدلال و خلاصه دليل مرحوم مصنّف بر جواز تأخير بيان اينست كه :
دو دليل بر جواز تأخير بيان از وقت خطاب در دست داريم :
الف : اساسا هيچ مانعى از جواز آن در بين نيست مگر مانع خيالى كه مخالفين ما آن را مانع گمان كردهاند كه ضعف و سستى آن عنقريب انشاءالله خواهد آمد .
ب : نه تنها مانعى وجود ندارد بلكه مقتضى براى جوازش نيز موجود