تفصيل
قوله : و العجب بعد هذا : مشار اليه « هذا » اتّحاد بين قول مرحوم سيّد و قائل مزبور و نيز ادّعاى اجماعى است كه سيّد عليهالرّحمه بر جواز تأخير ناسخ از منسوخ فرموده .
قوله : و موافقته لذلك القائل : ضمير در « موافقته » به مرحوم علّامه راجع بوده و مقصود از « ذلك القائل » كسى است كه اقتران عامّ و مطلق و منسوخ را با بيان اجمالى لازم دانسته تنها تأخير بيان تفصيلى را تجويز كرده است .
قوله : على وجوب اقتران بيان المنسوخ به : مقصود بيان اجمالى مىباشد و ضمير در « به » به منسوخ راجع است .
قوله : مع ما فيه من البعد : ضمير در « فيه » به وجوب اقتران راجع است .
قوله : و المخالفة لما هو المعروف بينهم : ضمير در « بينهم » به ارباب اصول راجع است .
قوله : من اشتراط تأخير النّاسخ : كلمه « من » بيان است براى « ما هو المعروف » .
قوله : حتّى انّه فى مباحث النّسخ : ضمير در « انّه » به مرحوم علّامه راجع است .
قوله : عدّه شرطا من غير توقّف : ضمير فاعلى در « عدّه » به مرحوم علّامه و ضمير مفعولى به تأخير ناسخ از منسوخ راجع است .
قوله : و جعله كغيره وجها للفرق الخ : ضمير فاعلى در « جعله » و ضمير مجرورى در « كغيره » به مرحوم علّامه راجع بوده و ضمير منصوبى در « جعله » به تأخير ناسخ از منسوخ عود مىكند .
قوله : و امّا ما يوهمه ظاهر عبارة السّيّد : ضمير منصوبى در « يوهمه » به ماء موصوله عود مىكند .
قوله : من تخصيصه المنع من جواز التّأخير بالعامّ : كلمه « من » در « من
تفصيل الفصول في شرح معالم الأصول (فارسى) — صفحة 1114
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١١١٤