تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفصيل الفصول في شرح معالم الأصول (فارسى) — صفحة 844

مساهمون:

ص٨٤٤

بيان و شرح ملازمه

واجب نمودن طلب مخصّص صرفا بخاطر احتراز و اجتناب از خطاء است كه بدين‌وسيله دفع مىگردد و اين معنا عينا در مجاز وجود دارد . ولى لازم يعنى وجوب طلب از مجاز منتف مىباشد چه آنكه باتّفاق جميع ارباب لسان چنين امرى لازم نيست و عرف بدون اينكه بحث و فحص از مجاز را واجب بدانند حكم مىكنند بلزوم حمل الفاظ بر ظواهرشان مرحوم علّامه حلّى به همين بيان و تقرير در كتاب تهذيب بر مختار خويش تمسّك فرموده و اين استدلال همچون كلامى است صريح در موافقت با اين قائل فتأمّل . تفصيل حاصل استدلال مذكور چنين است : اگر تمسّك بعام موقوف به بحث و فحص از مخصّص باشد و پيش از آن جايز نباشد لازمه‌اش اينست كه تمسّك به معناى حقيقى و حمل لفظ بر ظاهرش نيز موقوف بر فحص از مجاز باشد درحالىكه قطعا و باتّفاق همه اين‌طور نيست و وقتى وجوب فحص در مجاز منتفى فرض شد در مورد بحث نيز وجوبى براى تفحّص از مخصّص نبايد باشد . توضيح مسلّما كسانى كه در مورد بحث تمسّك بعام را قبل از فحص از مخصّص جايز نمىدانند دليلشان اينست كه : بسا ممكنست عام بعموم خود باقى نبوده و متكلّم از آن معناى خاصّ اراده كرده باشد لذا پيش از تفحّص از مخصّص اگر لفظ را بر عموم حمل