و ربّما خالف فى ذلك بعض من لا يعتدّ به منهم و هو شاذّ ضعيف لا التفات اليه .
و امّا المفرد المعرّف :
فذهب جمع من النّاس الى انّه يفيد العموم و عزّاه المحقّق الى الشّيخ .
و قال قوم بعدم افادته و اختاره المحقّق و العلّامة و هو الاقرب .
ترجمه :
اصل و قاعده در جمع و مفرد معرّف بالف و لام و آراء در اين دو
مرحوم مصنّف مىفرماين :
جمع معرّف به ادات عموم در موردى كه قرينه عهد در بين نباشد افاده عموم مىكند و در اين رأى از علماء اماميّه مخالفى سراغ نداشته و محقّقين از علماء اهل خلاف نيز در اين عقيده با ما هستند .
البتّه بسا كسانى كه به مخالفتشان اعتنائى نمىشود اين امر را مخالفت كرده و قبول ننمودهاند ولى انكارشان شاذّ و ضعيف بوده بهطورىكه كوچكترين التفات و اعتنائى به آنها نيست .
امّا لفظ مفرد معرّف به ادات :
دستهاى قائل شدهاند كه مفيد عموم بوده و مرحوم محقّق آن را به شيخ عليهالرّحمه نسبت داده است .
و بعضى فرمودهاند :
مفرد معرّف به ادات مفيد عموم نيست و اين قول را مرحوم محقّق و علّامه اختيار نمودهاند و از نظر ما نيز اقرب همين رأى مىباشد .
قوله : الجمع المعرّف بالاداة : ادات عموم مانند الف و لام ، كلّ و امثال