ترجمه :
استدلال قائلين به حقيقت بودن امر در استحباب
قائلين به اينكه صيغه امر حقيقت در ندب و استحباب است به دو دليل متمسّك شدهاند :
دليل اوّل
فرموده پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است كه مىفرماين :
اذا امرتكم بشيء الخ : يعنى زمانى كه شما را به چيزى امر نمودم پس اگر خواستيد آن شىء را بياوريد وجه استشهاد بحديث آنست كه حضرت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم آوردن مأمور به را به مشيّت و خواسته ما محوّل فرمودند و اين همان معناى استحباب مىباشد .
جواب از دليل اوّل
از دليل مزبور اينطور جواب داده شده كه قبول نداريم حضرت آوردن مأمور به را به خواسته ما محوّل كرده باشند بلكه اتيان مأمور به را تفويض به استطاعت و قدرت ما فرمودهاند و اين معناى وجوب اتيان را مىرساند نه استحباب .
مؤلّف گويد :
بنابراين حديث را بايد اينطور معنا نمود :
زمانى كه شما را به چيزى امر نمودم پس تا قدرت و استطاعت در شما هست آن را بياوريد .
قوله : احتجّ القائلون بانّه للنّدب : ضمير در « بانّه » به امر راجعست .
قوله : انّه ردّ الاتيان الخ : ضمير در « انّه » به پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و