تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفصيل الفصول في شرح معالم الأصول (فارسى) — صفحة 135

مساهمون:

ص١٣٥
مثله . بيان الملازمة : انّ اختصاص الالفاظ باللّغات انّما هو بحسب دلالتها بالوضع فيها و العرب لم يضعوها ، لانّه المفروض ، فلا تكون عربيّة . امّا بطلان اللّازم : فلانّه يلزم ان لا يكون القرآن عربيّا ، لاشتماله عليها ، و ما بعضه خاصّة عربىّ لا يكون عربيّا كلّه و قد قال اللّه سبحانه :
إِنَّا أَنْزَلْناهُ قُرْآناً عَرَبِيًّا .
ترجمه :

دليل دوّم

اگر الفاظ مذكوره حقائق شرعيّه باشند لازمه‌اش اينست كه آنها را غير عربى بدانيم درحالىكه اين لازم باطل بوده پس ملزومش نيز باطل است . بيان ملازمه : بيان ملازمه آنست كه : اختصاص الفاظ به لغات صرفا به ملاحظه اينست كه دلالت آنها بر معانى مستند به وضع آنها در آن لغات مىباشد و چون عرب اين الفاظ را در معانى شرعى وضع نكرده و فرض كلام چنين مىباشد لاجرم نبايد الفاظ مزبور عربى باشند . بطلان لازم : و امّا بطلان لازم و اينكه غير عربى بودن صحيح نيست به جهت آنست كه لازم مىآيد قرآن مجيد عربى نباشد زيرا قرآن مشتمل بر چنين الفاظى هست و بديهى است كلامى كه برخى از كلماتش عربى و بعضى ديگر غير عربى باشد مجموعش عربى نمىباشد و نمىتوان آن را عربى دانست درحالىكه خداوند سبحان در قرآن شريفش از آن به عربى بودن ياد كرده و فرموده است : ما قرآن را عربى نازل نموديم .