در روايت قائل به تخصيص مىشويم يعنى غير از نجاسات اشياء ديگر را از محرّمات خارج مىكنيم .
در جواب مىگوييم :
اين گفتار فساد و ضعفش واضح و روشن است ، در نتيجه مىگوييم :
ملازمه بين نجاست شيى و نجاست ملاقى آن مىباشد نه بين حرمت شيى و حرمت ملاقى آن .
شرح مقصود
قوله : و لو لا استلزامه لتحريم ملاقيه : ضمير در « استلزامه » به تحريم ميته راجع است .
قوله : لكن الرّواية ضعيفة سندا : زيرا عمرو بن شمر عبارتست از عمرو بن شمر بن يزيد ابو عبد اللّه الجعفى الكوفى و طبق فرموده مرحوم نجاشى و علّامه در خلاصه وى شخص ضعيفى است كه بر رواياتش اعتمادى نمىباشد .
قوله : مع انّ الظّاهر من الحرمة فيها : مقصود كلمه « حرّم » است در « انّ اللّه حرّم الميتة من كلّ شيئ » .
قوله : و ارتكاب التخصيص فى الرّواية الخ :
مقاله مرحوم محقّق بارفروشى در شرح كبير
مرحوم محقّق بارفروشى در شرح كبير ذيل اين عبارت فرموده :
غرض مصنّف ( ره ) از اين عبارت آنست كه معنايى را كه قبلا از روايت استظهار نمودند تأييد كنند ، ايشان قبلا فرمودند :