كلام مرحوم محقّق بارفروشى در شرح كبير
مرحوم محقّق بارفروشى در شرح كبير مىفرمايد :
وجه تعجّب مرحوم صاحب حدائق اينستكه :
حضرات در باب شبهه محصوره ملاقى مشتبه را پاك مىدانند در حالى كه اتفاق و اجماع دارند كه بلل مشتبه بعد از بول و پيش از استبراء نجس است .
صاحب حدائق گمان نموده كه ايندو مسئله از يك وادى بوده لاجرم از اتّفاق علماء در مسئله بلل بر نجاست و قائل شدنشان به عدم نجاست در مسئله شبهه محصوره بشگفت آمده و تعجّب كرده است .
ولى وجه صحيحى براى اين تعجّب نمىباشد :
امّا اوّلا : زيرا مسئله بلل از مصاديق شبهه محصوره نبوده بلكه از افراد شبهه بدويهاى است كه از علم اجمالى خالى مىباشد لذا مقتضاى اصل و عمومات با قطع نظر از اخبار داله بر نجاست طهارت مىباشد پس تفكيك بين ايندو مسئله مستند به اخبار بوده و بدين ترتيب اين تفكيك صحيح مىباشد .
و امّا ثانيا : حكم بلل از اخبار بسيارى كه در اين باب وارد شدهاند استفاده مىشود و بملاحظه اين اخبار مورد را از موارد تقديم ظاهر بر اصل قرار مىدهيم .
و از جمله اين اخبار دو روايتى است از محمد بن مسلم كه در يكى از آن دو اين مضمون وارد شده است :
و ان كان بال ثمّ اغتسلّ ثمّ وجد بللا فليس ينقض غسله و لكن عليه الوضوء .
و در دوّمى آمده است .
فان خرج بعد ذلك يعنى بعد استبراء شيئ فليس من البول و لكنّه من الحبائل .