آنكه اصل مقتضى عدم خروج بول جديد بوده وى ظاهر بر خلاف آن است از اينرو به خوبى مىتوان دريافت وقتى شارع خروج رطوبت مشتبه را موجب تطهير موضع و تجديد وضوع قرار داد پس جانب ظاهر را بر اصل ترجيح داده و رطوبت را بول قرار داده است .
تعجّب صاحب حدائق ( ره ) از حكم مشهور و دفع آن
سپس مرحوم مصنّف مىفرماين :
مشهور در دو موضع دو حكمى نمودهاند كه سبب تعجب مرحوم صاحب حدائق را فراهم كرده و آن دو حكم اينستكه :
ايشان در باب شبهه محصوره فرمودهاند : ملاقى با احد المشتبهين نجس نيست و در مورد بلل مشتبه كه قبل از استبراء خارج مىشود فرمودهاند :
اين رطوبت بول بوده و بول بودنش را از امر شارع مقدس به تطهير موضع و تجديد وضوء مىتوان استفاده كرد .
صاحب حدائق عليه الرحمه در مقام تعجّب فرموده :
اين دو مورد از يك وادى بوده و هردو مشتبهى هستند كه شارع مقدس آنها را محكوم ببعضى از احكام نجاست قرار داده چه آنكه در شبهه محصوره احد المشتبهين را واجب الاجتناب معرفى كرده كه وجوب اجتناب يكى از احكام نجاست است پس از وجوب اجتنابش بايد كشف كنيم محكوم به نجاست است همانطوريكه در بلل مشتبه از حكم به تطهير موضع و تجديد وضوء كه از احكام بول هستند احراز مىكنيم بلل مزبور را شارع بول قرار داده است حال چطور شده كه مشهور در بلل حكم به بول بودن كرده با اينكه نصّ خاصى بر آن وارد نشده ولى در باب شبهه محصوره از حكم باجتناب